Kind of seksueel proefkonijn?

Seksuele voorlichting

Het overbrengen van kennis en vaardigheden zijn al lang niet meer de enige taken van het hedendaagse onderwijs. In de jaren ’60 wisten de wetenschappers van de Frankfurter Schule vaste voet aan de grond te krijgen op Europese alsook Amerikaanse universiteiten, waarna hun gedachtegoed zich overal in de westerse wereld verspreidde. Vele fenomenen – zoals multiculturalisme, diversiteit en feminisme – zijn hieruit ontsprongen. Een steeds terugkerend thema zijn de zogenaamde “genderstudies”, die zich richten op onder andere gender, geslacht en seksualiteit. Hoewel de toegevoegde waarde evenals het academische gehalte van deze studies ernstig worden betwist, belet dit progressieve intellectuelen en docenten niet de grens van het acceptabele steeds verder op te schuiven. Wanneer dit op de conventionele manier niet lukt, valt men terug op immorele methoden: de indoctrinatie van jonge kinderen.

In een eerder artikel berichtten wij al over hoe een extreemlinkse cultus de Zweedse samenleving in zijn greep houdt. Aldaar hebben progressieve docenten vrij spel om de meest bizarre experimenten op kinderen uit te voeren. Allereerst tracht men het gebruik van woorden zoals jongen, meisje, man en vrouw compleet te vermijden door de invoering van het woord hen. Dit woord is geslachtsneutraal. Veel scholen gebruiken speciale lesboeken waarin geslacht geen enkele keer wordt genoemd. Ook wordt jongetjes geleerd dat er niets mis is met het dragen van jurken, nagellak en lippenstift.

Christian Graugaard, hoogleraar aan de Universiteit van Aalborg in Denemarken, kwam met het plan om porno in te voeren als verplicht lesmateriaal. Momenteel maken pornografische beelden al deel uit van het curriculum op een substantieel gedeelte van de Deense scholen, maar voor Graugaard is dit niet genoeg. Alle scholen zouden porno moeten gebruiken als lesmateriaal, zodat de leerlingen kunnen worden getransformeerd tot “bewuste en kritische consumenten.”

In het Verenigd Koninkrijk worden jongeren vanaf vier jaar oud onderwezen in “transgendervraagstukken.” Een basisschool in het Engelse dorpje Hartfield organiseerde een “transgenderdag”, waarbij jonge kinderen werden aangemoedigd hun “seksualiteit te ontdekken.” Een grote groep ouders kwam in opstand en gaf aan hun kinderen niet naar school te laten gaan op de betreffende dag, maar de schoolleiding liet de dag toch doorgaan. Volgens de directrice werd het initiatief gelanceerd in het kader van tolerantie, respect en diversiteit, die worden beschouwd als “Britse waarden.”

genderneutraal

Op het Amerikaanse continent is een zelfde soort patroon zichtbaar. Op een basisschool in de Canadese stad Toronto werden ouders geïnstrueerd hun jonge kinderen te laten experimenteren met seksualiteit door middel van seksspeeltjes en groenten (!). De onderwijsraad van de provincie Ontario raakte in opspraak nadat men de woorden husband en wife probeerde te vervangen door het geslachtsneutrale spouse. Tevens werden de woorden “vriend” en “vriendin” ontmoedigd, ten gunste van het neutralere “partner.” In het Franstalige Quebec krijgen kinderen vanaf vijf jaar lessen over masturbatie.

Het is verbazingwekkend hoe onverschillig men omgaat met het brainwashen van jonge kinderen. Zoals eerder vermeld zijn het overbrengen van kennis en vaardigheden niet langer de enige taken van een school. Steeds vaker behoort het opvoeden van kinderen – dat gepaard gaat met de meest bizarre seksuele theorieën – tot het curriculum. En wie denkt dat het ergste nu wel achter de rug is, heeft het mis. Onlangs pleitte de jeugdbeweging van de Zweedse politieke partij Liberalerna voor het legaliseren van incest, necrofilie en bestialiteit. Het is nog maar de vraag hoe men deze nieuwe “waarden” aan kinderen gaat onderwijzen.

U vraagt zich intussen natuurlijk af wat het werkelijke einddoel is inzake het doceren van de meest bizarre en verderfelijke seksuele voorkeuren. Dat is namelijk de legalisering van pedofilie. Onmogelijk, denkt u? Niets is wat het lijkt. Vanaf de jaren ’60 tot de late jaren ’90 was de acceptatie van pedofilie al in een ver stadium gevorderd; het in het bezit hebben van kinderporno was niet eens te alle tijden strafbaar. Zo ging in 1998 een SGP-motie om het bezit van kinderporno strafbaar te stellen nog kansloos ten onder in de Tweede Kamer. Vrijwel alle politieke partijen zagen dit als aantasting van de privacy (!). Verscheidene politici – zoals de PvdA’er Edward Brongersma – pleitten voor de acceptatie en legalisering van pedofilie. De onderstaande beelden tonen een dialoog waarin argumenten worden aangedragen die vandaag de dag ondenkbaar zouden zijn.

Pas na de ontdekking van een aantal gruwelijke zaken – zoals de affaire-Dutroux en het schandaal van Zandvoort – vond er een culturele omslag plaats, waarna pedofilie weer als verwerpelijk werd beschouwd.

Anno 2016 roeren pedofielen zich weer openlijk. Wereldwijd kan er een golf van seksuele liberalisering worden waargenomen. Een groeiende lijst landen staat het homohuwelijk toe, met als recente toevoeging de Verenigde Staten. Momenteel voert men een agressieve campagne voor de acceptatie van transgenders. Pedofielen hopen mee te surfen op deze golf van seksuele emancipatie.

Regelmatig bieden progressieve media ruimte aan pedofielen in de vorm van opinieartikelen. Het linkse medium Salon.com is hier een goed voorbeeld van, waar men beweert dat pedofielen “niet goed worden begrepen.” Enkele medewerkers van een andere website postten zelfs foto’s online van hun eigen kinderen om “onderdrukte pedofielen op te vrolijken.” In Nederland is het de Volkskrant die al talloze artikelen heeft gepubliceerd om pedofilie te bagatelliseren. In 2014 probeerde een grote groep bekende Nederlanders – waaronder Arnon Grunberg, Meindert Fennema en Freek de Jonge – het verbieden van pedofielenvereniging Martijn tegen te gaan door een ondergetekende protestbrief naar de Hoge Raad te sturen.

Ook in academische kringen strijden progressieve intellectuelen om een culturele doorbraak te forceren ten gunste van pedofielen. In de afgelopen jaren hebben zowel de universiteiten van Baltimore, Toronto als Cambridge congressen gefaciliteerd waarbij de definitie, de “voordelen” en de aanvaarding van pedofilie centraal stonden.

De seksualisering van het onderwijs en daarmee dus ook kinderen roept veel vragen op. Seksuele voorlichting voor pubers kan effectief zijn, hoewel men zich steeds vaker richt op jongere kinderen. Vooral het lesmateriaal toont aan dat er sprake is van een almaar toenemende perversie. De acceptatie van één seksuele voorkeur – zoals homoseksualiteit – leidt automatisch tot het openstellen voor andere seksuele voorkeuren. De agressieve transgender-campagne is daar een goed voorbeeld van. Progressieve intellectuelen proberen de grens van het acceptabele constant te verleggen en zullen daarom uiteindelijk ook pleiten voor de aanvaarding van pedofilie. Dit hebben zij immers altijd al gedaan.

Bronnen foto’s: BBC

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

2 gedachten over “Kind of seksueel proefkonijn?

Geef een reactie