Project Nova Europa

Romeins standbeeld

De aanhoudende massa-immigratie richting de westerse wereld drijft mensen ertoe maatregelen te nemen die men nog maar kortgeleden voor onmogelijk hield. Een van de initiatieven die uit deze wanhoop is ontsprongen is Project Nova Europa, dat streeft naar de creatie van een soeverein thuisland voor etnische Europeanen. Hoewel een dergelijk plan wellicht onhaalbaar klinkt, blijkt niets minder waar. Hoe langer de demografische transformatie van westerse landen aanhoudt, des te sneller groeit de belangstelling voor initiatieven als Project Nova Europa.

Overal ter wereld wordt het behouden van homogeniteit als vanzelfsprekend beschouwd, behalve in westerse naties. Vaak gehoorde argumenten hiervoor zijn dat de economieën van westerse landen afhankelijk zijn van eindeloze migratiestromen om een bepaald niveau van welvaart te behouden, of dat het onze ‘morele plicht’ is asielzoekers en vluchtelingen op te vangen. Toch zijn dergelijke argumenten niets meer dan drogredenen. Zo behoren landen zoals Japan en Zuid-Korea tot de absolute wereldtop inzake economie, maar overweegt men nog geen seconde massa’s migranten op te nemen. Daarnaast voelen de Golfstaten geen enkele morele plicht vluchtelingen uit Syrië op te vangen, ondanks het feit dat het hun islamitische broeders betreft.

Wie enkele decennia geleden beweerde dat Oost-Europa zich zou ontwikkelen tot een bastion van Europese cultuur en rationaliteit, zou voor gek worden verklaard. Anno 2016 is dit verworden tot de harde realiteit. West-Europa gaat gebukt onder eindeloze migratiestromen, terrorisme en sociale onrust. Ondertussen bouwen Oost-Europese landen hekken en bieden tegenstand aan de migratiequota van de Europese Unie in de vorm van de Visegrad Groep. Onder geen voorwaarde wil men het zelfde doemscenario over zich afroepen.

In eerdere artikelen kon u lezen over de naargeestige toekomst die blanke Zuid-Afrikanen tegemoet gaan. Ze worden – dikwijls aangemoedigd door hun eigen overheid – zowel in de economische als publieke sector gediscrimineerd. Daarnaast worden zij blootgesteld aan een moordepidemie. Blanke boeren in Zuid-Afrika oefenen een van de gevaarlijkste beroepen ter wereld uit. De moordratio is ongeveer even hoog als in El Salvador, een van de meest gewelddadige landen ter wereld. Logischerwijs hebben veel blanken een migratiewens, maar westerse landen weigeren grotendeels hun asielaanvragen. Migranten uit de derde wereld krijgen klaarblijkelijk de voorkeur.

Oost-Europa gaat echter gebukt onder een demografische crisis, wat voornamelijk te wijten valt aan lage geboortecijfers. Op de lange termijn zorgt dit voor een krimpende bevolking evenals economische achteruitgang. Het is vooral het platteland dat door de lage geboortecijfers wordt getroffen. De jongeren vertrekken naar de steden en de ouderen blijven achter. Wanneer de ouderen sterven, sterven de dorpen eveneens. Het gevolg hiervan is dat hele gebieden ontvolken.

Onder leiding van Project Nova Europa zijn er belangrijke stappen gezet waarbij belangenorganisaties voor Zuid-Afrikaanse boeren en overheidsfunctionarissen van Oost-Europese landen met elkaar in contact zijn gebracht. Zo hebben Hongarije en Bulgarije al grote interesse getoond in de Zuid-Afrikaanse boeren. De landen krijgen de mogelijkheid hun agrarische gemeenschappen te herbevolken met ervaren en onafhankelijke boeren. De boeren krijgen een gouden kans het gevaarlijke Zuid-Afrika te ontvluchten. Een win-winsituatie dus, waar landen als Kroatië en Georgië al van profiteren.

In de komende jaren zullen steeds meer West-Europeanen geconfronteerd worden met dezelfde situatie die blanke Zuid-Afrikanen ervaren. Terwijl de samenstelling van de Nederlandse bevolking in rap tempo verandert, neemt de wens om Nederland definitief te verlaten toe. Ontevredenheid over het politieke klimaat, een somber toekomstperspectief en de multiculturele samenleving worden steeds vaker als redenen voor emigratie aangedragen. Daarnaast kan tevens de welvaart en kennisontwikkeling in het geding komen, vanwege het feit dat steeds meer hoogopgeleiden interesse tonen in emigratie.

Kortom, de vraag naar een soeverein etnisch thuisland zal op de lange termijn alleen maar groeien. Alhoewel – gezien de huidige stand van zaken – de realisatie hiervan nog ver voor ons ligt, is het zeker niet onhaalbaar. In 1897 werd er onder leiding van Theodor Herzl het Eerste Zionistische Congres georganiseerd in Zwitserland, om een Joods thuisland te verwezenlijken in het toen zo geheten Palestina. Hier vloeide later het Joods Nationaal Fonds uit voort, dat de ontwikkeling in het kader van landaankoop, de bouw, landbouw en immigratie financierde. In 1948, iets meer dan vijftig jaar later, verklaarde de staat Israël zich onafhankelijk.

Of u nou positief of negatief staat ten opzichte van Israël, de prestaties van Herzl cum suis zijn bewonderenswaardig. Het toont aan dat er met de juiste kennis, motivatie en donaties veel te bereiken is. Een nieuw Europees thuisland – een Nova Europa – is mogelijk dichterbij dan u denkt.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

Geef een reactie