Bloedbad in Parijs wereldwijd reden tot vreugd

Op 13 en 14 november 2015 werd Frankrijk getroffen door de zwaarste reeks aanslagen sinds de Tweede Wereldoorlog. Islamitische terroristen gelieerd aan de Islamitische Staat (IS) slachtten daarbij maar liefst 129 onschuldige burgers af met machinegeweren en bomvesten. Vele naties hingen uit solidariteit de vlaggen halfstok en kondigden een minuut stilte aan. Burgers toonden vooral online hun medeleven. Desalniettemin werd dit sentiment niet overal gedeeld. Sterker nog: voor massa’s mensen wereldwijd was het bloedbad in Parijs reden tot vreugd.

Hoewel verscheidene mosliminstanties zich uitspraken tegen de aanslagen, is het nog maar de vraag of deze verklaringen door hun achterban worden onderschreven. De groeiende sympathie voor radicaal gedachtegoed onder moslims is al vaker aan de kaak gesteld en werd weer eens pijnlijk duidelijk na de terreurdaad in Parijs. Hieronder vindt u enkele Nederlandstalige citaten afkomstig van social media platformen. De woede richt zich vooral tot autochtone Nederlanders, Geert Wilders, Joden en moslims die het wagen zich solidair te verklaren met de slachtoffers in Frankrijk.

Wat vooral opvalt is dat moslima’s die er relatief ‘gematigd’ uitzien (door het ontbreken van de hoofddoek) nog steeds sterk radicaal-geïnspireerde opmerkingen maken. In het buitenland voltrok zich een soortgelijke situatie. Ook in de Engelssprekende wereld werden de aanslagen massaal gevierd.

Zelfs in Parijs bleek voor bepaalde etnische en religieuze groepen de terreurdaad reden voor een feestje. Terwijl een verslaggeefster werkzaam voor de Zwitserse tv-zender Tele 1 live verslag uitbrengt van de laatste ontwikkelingen, zijn er achter haar feestende Noord-Afrikaanse jongeren zichtbaar die eveneens handgebaren maken die duiden op geweerschoten.

Enkele dagen na de terreurdaad speelde het Turkse voetbalelftal een thuiswedstrijd tegen Griekenland. Om de slachtoffers van de aanslagen in Parijs te herdenken werd er voorafgaand aan de wedstrijd een minuut stilte georganiseerd. De stilte werd echter bruut verstoord door duizenden Turkse fans. Ook de kreet Allahuh akbar werd meerdere malen gehoord.

De Koerdische media verspreidde beeldmateriaal waarbij te zien is hoe de aanslagen in de Turkse stad Gaziantep op grote schaal worden gevierd. Overal rijden toeterende auto’s rond en IS-vlaggen evenals andere jihadistische symbolen worden openlijk getoond. Vergeet niet dat Turkije wordt beschouwd als ‘bondgenoot’ in de strijd tegen het terrorisme.

In de Verenigde Staten (VS) liet de Black Lives Matter-beweging zich ook uit over de terreurdaad. Een rapper bracht het lied Fuck Paris uit. Andere zwarte activisten beschreven het bloedbad als een vergelding voor de Franse betrokkenheid bij de slavenhandel.

Dat het bloedbad in het buitenland gevierd wordt – voornamelijk doelende op de moslimwereld – is nog tot daar aan toe. Voor de Black Lives Matter-beweging in de VS zijn meer dan honderd dode blanken klaarblijkelijk ook reden tot vreugd. Het grootste gevaar schuilt echter achter de omvangrijke groep die de aanslagen goedkeuren en reeds woonachtig zijn in de Westerse wereld. De hoop dat deze groep ooit zal integreren is tevergeefs en de kans dat zij zelf eveneens radicaliseren en overgaan tot aanslagen is reëel. Nog geen jaar geleden, in de nasleep van de aanslag op Charlie Hebdo, verklaarde de Britse Europarlementariër Nigel Farage het volgende:

“We hebben een vijfde colonne verwelkomd in onze maatschappij die ons haat en ons wil vermoorden.”

Wat had hij gelijk.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.