Turkije weer een stap dichterbij EU-lidmaatschap

Op de website Novinite staat een interview met de Oostenrijkse EU-commissaris Johannes Hahn. Volgens Hahn is het goed mogelijk dat de visumplicht voor Turkije binnen twee jaar komt te vervallen. In zowel politiek als cultureel opzicht liggen Turkije en de EU mijlenver van elkaar verwijderd. Hoewel Hahn tijdens het interview toegaf dat het land zich “niet in een Europese richting begeeft”, wordt de procedure tot opheffing van de visumplichten ongehinderd voortgezet. Het is het zoveelste bewijs dat de EU in geen enkel opzicht de belangen van de Europese burger behartigd.

Visumplichten bestaan voor een reden. Het is een effectief middel om te controleren wie een land binnentreedt. Steeds vaker maakt de EU zich sterk voor de opheffing van visumplichten, ook wanneer dit uiterst bedenkelijke landen betreft. Daarnaast moeten we ons beseffen dat zulke afspraken voorstadia zijn van een volwaardig EU-lidmaatschap.

Enkele jaren geleden zijn de visumplichten voor landen zoals Albanië, Bosnië en Kosovo opgeheven. Feitelijk kunnen de inwoners van deze landen vrij reizen naar Europa. Natuurlijk heeft een dergelijke overeenstemming voordelen met betrekking tot de handel of de toerismesector. Toch moeten we ons afvragen of de voordelen afwegen tegen de nadelen.

Allereerst zijn landen zoals Albanië, Bosnië en Kosovo bolwerken van corruptie, handel in verdovende middelen en drugscultivatie. Ook de handel in mensen en organen vieren er hoogtijdagen. Bosnië is tevens een hofleverancier van terroristen aan IS; verhoudingsgewijs reizen er opmerkelijk veel Bosniërs naar Syrië of Irak. De opheffing van visumplichten kan dus misdaad in de hand werken evenals de terrorismedreiging in Europa verhogen.

In Kosovo is er al sinds augustus 2014 een ware exodus richting Europa gaande. Zo zouden er al ruim 100.000 Kosovaren vertrokken zijn richting West-Europese landen. Deze gigantische migratiestroom wordt mede mogelijk gemaakt door het opheffen van de visumplichten.

Nog geen jaar geleden zijn tevens de visumplichten voor maffiastaat Moldavië opgeheven. Ook Oekraïne staat in de wachtrij voor dezelfde procedure.

Het vervallen van de visumplichten voor Turkije betekent dat ruim 77 miljoen Turken plotseling vrij naar Europa kunnen reizen. De afgelopen jaren heeft het land echter aangetoond ver van onze westerse waarden af te staan. Zo heeft de regering tientallen kritische journalisten laten opsluiten. Ook werd het sociale mediaplatform Twitter door de overheid geblokkeerd. Onder leiding van president Erdogan is men begonnen aan de re-islamisering van het land.

Verder is Turkije verwikkeld in allerlei conflicten. Het land neemt actief deel aan de Syrische burgeroorlog, waar de Turkse luchtmacht vooral Koerdische doelwitten bestookt. Ook de Koerdische minderheid in eigen land wordt onderdrukt. Na rellen bij Chinese ambassades en de terroristische aanslag in Bangkok zijn de banden met China en Thailand sterk bekoeld geraakt. Verder betreden de Turkse strijdkrachten met regelmaat illegaal het luchtruim evenals de wateren van NAVO-bondgenoot en EU-lidstaat Griekenland.

Ondanks al deze negatieve aspecten gaat de integratie van Turkije in de EU ongebreideld verder. Het begon ooit met kleine ingrepen, zoals het opheffen van de doodstraf en graafwerken aan de Bosporus. Daarna volgde EU-hulpgelden, ter waarde van maar liefst 600 miljoen per jaar, om het land te helpen in de zogenaamde transitieperiode. Momenteel werkt men aan het opheffen van de visumplicht en daarna zal, net zoals dit met Oekraïne het geval is, een associatieverdrag ondertekend worden. We weten allemaal welk stadium daarna volgt: een volwaardig EU-lidmaatschap.

Aangezien een groot gedeelte van de Europese bevolking zich negatief opstelt ten opzichte van een Turks EU-lidmaatschap, is het voor de Europese Commissie van groot belang niet al te veel commotie te veroorzaken. Dit verklaart ook de gefaseerde werkwijze die al jarenlang stilletjes wordt voortgezet. Zodra Turkije en de EU de handtekeningen onder een verdrag hebben gezet, is er geen weg meer terug. Het is precies de methode die Jean-Claude Juncker al decennia geleden beschreef en blijkbaar nog steeds volop wordt toegepast:

“We beslissen iets. We brengen dat dan in en wachten enige tijd om te zien of er wat gebeurt. Volgt er geen misbaar, breekt er geen opstand uit – de meesten begrijpen toch niet wat er is beslist – dan gaan we weer wat verder. Stapje voor stapje, totdat er geen terugkeer meer mogelijk is.”

Angela Merkel, Nicolas Sarkozy en Herman van Rompuy gaven allen in het verleden aan negatief te staan ten opzichte van een Turks EU-lidmaatschap.  Desalniettemin wordt Turkije op de achtergrond klaargestoomd voor een EU-lidmaatschap. Het proces verloopt weliswaar stroef, maar het einddoel is nooit veranderd.

En zo stoomt de EU-express ongehinderd verder. Met goedkeuring van onze nationale parlementen wordt onze soevereiniteit weggenomen en ons belastinggeld cadeau gedaan aan andere landen. Tot slot zijn we met een Turks EU-lidmaatschap in het verschiet weer een stukje dichterbij het einde van de Europese civilisatie.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

3 gedachten over “Turkije weer een stap dichterbij EU-lidmaatschap

Geef een reactie