Roep de EU een halt toe!

Op 1 januari 2016 zal het associatieverdrag tussen de Europese Unie (EU) en Oekraïne in werking treden. Doordat een associatieverdrag dient als een opstap naar een volledig EU-lidmaatschap, kunnen we vaststellen dat de uitbreiding van de EU ongebreideld verder gaat. Hoewel slechts weinig politici het ruim 300 pagina’s tellende verdrag in zijn geheel hebben gelezen, hield dit hen niet tegen in grote getale voor het verdrag te stemmen. Een vreemde ontwikkeling, aangezien de overeenkomst ingrijpende gevolgen zal hebben op de besteding van ons belastinggeld en de geopolitieke verhoudingen met Rusland.

Democratisch mandaat
Het associatieverdrag met Oekraïne werd zonder al te veel moeite goedgekeurd door het Europees Parlement alsmede de parlementen van de lidstaten. Europarlementariërs die tegen het verdrag stemden werden door de pro-Europese media als extreem links- of rechts afgeschilderd.

Voor augustus kreeg het associatieverdrag eigenlijk bar weinig media-aandacht. Dit veranderde toen de website GeenStijl samen met het Burgercomité EU en het Forum voor Democratie het initiatief namen om handtekeningen op te halen voor een referendum. Op 27 september werd het bekend dat dit referendum ook daadwerkelijk plaats gaat vinden. Een primeur, want tot nu toe is er nog nooit een referendum afgedwongen door de bevolking van een lidstaat van de EU.

De laatste keer dat men kon stemmen over een beslissing op Europees niveau was ten tijde van het referendum over de Europese Grondwet in 2005. De Europese elite werd met de harde realiteit geconfronteerd; zowel in Nederland als Frankrijk stemde men in overweldigende aantallen tegen de grondwet. Uit angst werden referenda in andere lidstaten geannuleerd om een soortgelijke blamage te voorkomen. Sindsdien zijn er geen EU-gerelateerde referenda meer georganiseerd.

Mijn collega Daniel Leeuwenhart gaf al eerder terecht aan dat – ongeacht de uitkomst van het referendum – de kans klein is dat het beleid van de EU enigszins zal veranderen. Toch geeft het eindelijk een sprankje hoop. Het referendum is nu al een doorn in het oog van het kabinet en de EU. Daarnaast bestaat er een grote kans dat andere EU-lidstaten het Nederlandse voorbeeld zullen opvolgen. Dit kan het democratische mandaat van de EU in gevaar brengen, aangezien de euroscepsis overal op ons continent groeiende is.

Bodemloze put
Na de val van de Sovjet-Unie begin jaren ’90 verklaarde Oekraïne zich onafhankelijk. Hoewel voormalige Oostbloklanden zoals Polen en Tsjechië goed in staat bleken hun economie aan te passen aan het kapitalistische systeem, was dit niet het geval in Oekraïne. Veel staatsbedrijven kwamen door schimmige privatiseringsovereenkomsten in handen van controversiële zakenmannen, ook wel bekend als de Oekraïense oligarchen. Hun rijkdom staat zelfs gelijk aan 85% van het totale Oekraïense BBP (!).

Verschillende overheden bleken niet in staat de economie van het land te moderniseren. Ook is er sprake van wijdverbreide corruptie. Volgens The Economist is de Oekraïense bevolking nu zelfs armer dan tijdens de nadagen van de Sovjet-Unie. Verder wordt de economie hard getroffen door talloze andere factoren:

– De al bijna anderhalf jaar durende burgeroorlog kost het land tussen de vijf en zeven miljoen dollar per dag. Geld dat het land absoluut niet kan missen.
– Oekraïne heeft een substantieel gedeelte van haar fabrieken en mijnen verloren in het oosten van het land. Hierdoor is een belangrijke inkomstenbron verloren gegaan.
– De inflatie is gigantisch toegenomen.
– De zwarte economie groeit gestaag en bedraagt 50% van het BBP. Dit heeft een negatief effect op de belastinginkomsten.

Het moge al met al duidelijk zijn dat Oekraïne gebukt gaat onder een omvangrijk begrotingstekort. Het land is daarom afhankelijk van leningen van organisaties zoals het Internationaal Monetair Fonds. Ook de EU is het land al een aantal keren te hulp geschoten. Vorig jaar werd het bekend dat Oekraïne op ruim elf miljard (!) euro steun kon rekenen. Ook werden de EU-lidstaten opgetrommeld om de nog openstaande gasrekening bij buurland Rusland af te betalen. Waarom heeft Oekraïne recht op zoveel privileges? Het land is niet eens lid van de EU.

Natuurlijk wordt dit nieuwe avontuur gefinancierd door de Europese belastingbetaler. De afgelopen jaren is het duidelijk geworden dat landen zoals Griekenland, Roemenië en Bulgarije verre van klaar waren voor een EU-lidmaatschap. Deze landen liggen dan ook permanent aan het geldinfuus. Oekraïne heeft daarentegen een grotere bevolking dan deze drie landen gecombineerd. Miljarden euro’s belastinggeld zullen in een bodemloze put gestort moeten worden om het bankroete land op de been te houden.

Grenzen verleggen
Hoewel het Nederland-Ruslandjaar van 2013 gekenmerkt werd door opvallend veel incidenten, nam dit niet weg dat Rusland een van de belangrijkste handelspartners van ons land is. Op de lijst van belangrijkste handelspartners staat Oekraïne slechts op plaats 43.

Na de gebeurtenissen rondom Euromaidan raakte de band met de Russische Federatie sterk bekoeld. Nederland was door haar EU-lidmaatschap genoodzaakt te participeren aan de handelssancties die aan Rusland werden opgelegd. Ook de onnodige actie van oorlogshitser Hans van Baalen viel niet in goede aarde.

Na de aankondiging van de handelssancties besloot Rusland zelf over te gaan op een boycot van voornamelijk voedingswaren. Deze boycot kost Nederland al een half miljard euro per jaar. Ook kunnen Nederlandse bloementelers steeds moeilijker hun producten verkopen op de Russische markt. De expansiedrang van de EU kost Nederlandse bedrijven dus aanzienlijk veel geld.

Ondertussen wordt het oosten van Oekraïne verscheurd door een burgeroorlog. Het associatieverdrag zal de invloed van de EU op Oekraïne aanmerkelijk vergroten, helemaal wanneer dit verdrag over een paar jaar zal worden omgezet in een volwaardig EU-lidmaatschap. Het sturen van een NAVO-flitsmacht richting de Russische grens maakt de situatie er weinig beter op.

Natuurlijk hebben beide partijen geldige redenen om hun belangen te behartigen, maar wij dienen de situatie vanuit een Nederlands perspectief te aanschouwen. En dit is nou precies wat niet langer kan; de EU heeft zich immers al openlijk – al dan niet beïnvloed door de Verenigde Staten- aan de zijde van Oekraïne geschaard. Nederland kan simpelweg niet langer onafhankelijk opereren.

Wat doen we wanneer het conflict tussen Rusland en Oekraïne uit de hand loopt? De groeiende militaire aspiraties van de EU evenals ons NAVO-lidmaatschap dwingen ons bijna deel te nemen aan dit conflict. Zijn wij bereid de levens van Nederlandse militairen in de waagschaal te stellen in een oorlog die niet de onze is?

Afwegingen
De recente ontwikkelingen omtrent het referendum geïnitieerd door GeenStijl, Burgercomité EU en Forum voor Democratie toont aan dat er wel degelijk sprake is van een substantieel democratisch tekort op Europees niveau. Hoewel de mainstream media het initiatief doelbewust negeerde, wisten de initiatoren van het referendum toch ruim een half miljoen handtekeningen op te halen. Een ongelooflijke prestatie.

Het associatieverdrag met Oekraïne gaat de Europese belastingbetaler veel geld kosten. Aangezien Nederland per hoofd van de bevolking bijna het meest aan de Europese Unie betaalt, wordt ook de Nederlandse belastingbetaler direct getroffen. De Oekraïense economie staat aan de rand van de afgrond en het land wordt geteisterd door corruptie. Miljarden euro’s zullen verdampen onder het mom van “Europese steunpakketten.”

De voordelen van een associatieverdrag met Oekraïne zijn voor Nederland gering. Rusland is een van onze belangrijkste handelspartners. Op de ranglijst van belangrijkste exportlanden staat Oekraïne slechts op plaats 43. Vanuit strikt zakelijk oogpunt kunnen we ons dus beter focussen op het verbeteren van de handelsbetrekkingen met Rusland.

Moet Nederland in toenemende mate betrokken raken bij het conflict tussen Rusland en Oekraïne? Zijn wij bereid de levens van Nederlandse militairen hiervoor op het spel te zetten? Het wordt tijd om een halt toe te roepen aan de expansiedrift van de EU en onze soevereiniteit te heroveren.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

Een gedachte over “Roep de EU een halt toe!

  1. Wat Oekraïne betreft:
    Dit is hetzelfde associatieverdrag dat in Oekraïne leidde tot de gewelddadige staatsgreep, de afscheiding van de Krim en de burgeroorlog tegen het oosten. Mooie boel. En dan gaan wij het nog een keer proberen? Liever niet, dank u hartelijk.

Geef een reactie