Schijndemocratie en censuur in de kwestie GeenPeil

Met nog vier dagen te gaan, heeft GeenStijl inmiddels 273.000 handtekeningen mogen ontvangen voor diens actie GeenPeil. Er zullen nog minstens 27.000 handtekeningen moeten worden gezet, wil GeenStijl succesvol een referendum kunnen aanvragen met betrekking tot het associatieverdrag tussen Oekraïne en Europa. Hoewel het goed mogelijk is dat GeenStijl gaat slagen in behalen van het aantal vereiste handtekeningen, twijfel ik ernstig aan het feit of een potentieel referendum – waarin de meerderheid van het Nederlandse volk tegen het verdrag stemt – ook maar iets aan het beleid van de Europese Unie (EU) gaat doen veranderen.

De media is in zaken als deze opvallend subjectief of juist erg stil. Met subjectief bedoel ik negatief. Er wordt nauwelijks tot geen concrete media aandacht besteed aan GeenPeil. En wanneer er wel gesproken wordt over eventuele gevolgen die deze actie met zich meebrengt, heeft dat veelal tot doel GeenPeil in kwaad daglicht te stellen. Daarnaast ligt het initiatief om aandacht te schenken aan dit politieke onderwerp niet bij de media noch bij het nationaal parlement, maar grotendeels bij GeenStijl zelf.

De gehele bureaucratische organisatie achter de totstandkoming van het associatieverdrag is zoals gewoonlijk verlopen zonder al teveel de aandacht of de betrokkenheid van burgers te vragen. Voor veel mensen zal het idee dat er een referendum moet komen over het associatieverdrag daarom ook vraagtekens oproepen. Dit is niet vreemd aangezien er achter de ruggen van de vele burgers om besloten wordt om een corrupt en financieel incapabel land tot partner te maken van de EU. Is democratie niet een regering voor en door het volk? Het is te triest voor woorden dat een organisatie als GeenStijl een dergelijke actie op touw moet zetten. Elk nationaal parlement zou dit in beginsel kunnen en moeten opzetten alvorens er meer macht naar Brussel wordt doorgesluisd.

Maar anno 2015 is blijkbaar het omgekeerde waar. Zo berichtte GeenStijl recentelijk dat de website waarop men een formulier en handtekening kan plaatsen onjuist wordt weergeven op computers van diverse gemeenten in bepaalde overheidsinstellingen. Hierdoor is het niet mogelijk om te tekenen voor GeenPeil. Dit is het scherm wat men te zien krijgt. Is dat de manier waarop de overheid het democratisch geluid naar buiten brengt?

Ook in de media is het raak. In het radioprogramma De Ochtend van Radio 1 werd GeenPeil beticht van het misbruiken van de referendumwet. Tevens werd van de Nederlandse bevolking gezegd dat het dom zou zijn indien het de 300 bladzijden tellende verdrag zou doorspitten. Dat is echter gemakkelijk te weerleggen, zoals GeenStijl reeds gedaan heeft. Immers, noemt u 1 Kamerlid dat alle 300 pagina’s heeft gelezen? In het programma waren twee leden van de D66 aanwezig: Kees Verhoeven en Marcel Canoy. Laatstgenoemde benadrukte zijn achterdocht in GeenPeil door te zeggen dat het waarschijnlijk een complot van de PVV is om mensen tegen elkaar op te zetten. Naderhand belde Jan Roos van GeenStijl met de omroep om uitleg maar zijn reactie was vanzelfsprekend niet gewenst en werd derhalve niet gehoord.

Over de D66 gesproken; ook deze partij is opvallend stil over iets dat zij koestert als haar kroonjuweel. Een referendum is een democratisch middel om enerzijds de bevolking bij het landsbestuur te betrekken en om anderzijds diens mening in kaart te brengen over bepaalde kwesties. In dit geval is dat dus het associatieverdrag met Oekraïne dat op 1 januari 2016 van kracht zal gaan. Een aantal partijen heeft aangegeven positief te staan tegenover de actie van GeenStijl, te weten: PVV, SP, PVDD, 50+ en VNL. Waarom niet de D66? Staat het onderwerp hen niet aan? Of zijn zij bang voor een positieve uitslag (of negatieve, afhankelijk hoe men het bekijkt)?

Mocht de actie genoeg handtekeningen verzamelen voor een referendum, acht ik de kans eveneens klein dat Den Haag daadwerkelijk gehoor geeft aan de wil van het volk. En dan heb ik het niet per definitie over de korte termijn. U herinnert zich immers nog maar al te goed wat er in 2005 gebeurde. Hoewel de natie tegen een Europese Constitutie stemde, werd deze ons alsnog door de strot geduwd, maar dan onder een andere naam. Ik hoef u niet te vertellen welke. Mijn gok? Hetzelfde zal geschieden met dit referendum. En dat is er al vanuit gaande dat het er komt. Oekraïne moet en zal een partner van de EU worden.

Reacties

Daniël Leeuwenhart

De heer Leeuwenhart schrijft met regelmaat over de betrekkingen tussen de Europese Unie (EU) en Rusland. Als euroscepticus hecht hij waarde aan nationale belangen en verkiest deze boven de supranationaliteit van de EU. Met de kracht van de pen streeft hij naar meer macht voor Den Haag, en minder voor Brussel.

4 gedachten over “Schijndemocratie en censuur in de kwestie GeenPeil

Geef een reactie