De jacht op de Koerden is geopend

In juli 2015 laaide het conflict tussen Turkije en de Koerden na drie jaar wapenstilstand opnieuw op. De situatie in Zuidoost-Turkije begint in toenemende mate te lijken op een burgeroorlog. De Turkse strijdkrachten voeren nu geregeld aanvallen uit op Koerdische doelwitten in Syrië en Irak. Ook verspreidt de onrust zich naar Europees grondgebied. Zowel in Duitsland, Zwitserland en Nederland was er sprake van massale vechtpartijen, aanvallen op Koerdische centra en zelfs moordaanslagen op vreedzame demonstranten.

Op 20 juli vond er een zware bomaanslag plaats in de Turkse stad Suruç, waarbij 33 Koerden om het leven kwamen. De aanslag werd de volgende dag opgeëist door IS. Op 24 juli begon de Turkse luchtmacht met het uitvoeren van aanvallen op posities van IS in Syrië. Tegelijkertijd begon de luchtmacht ook met bombardementen op doelwitten van de Koerdische Arbeiderspartij (PKK).

De plotselinge aanval op de PKK is zeer verdacht. Allereerst viel het vredesproces met de Koerden hiermee in duigen. Ook was het onvermijdelijk dat er wraakacties van de PKK zouden plaatsvinden op Turks grondgebied. Daarnaast zullen aanvallen op Koerdische posities in Noord-Syrië onvermijdelijk leiden tot een groeiende invloed van IS. Omdat Turkije al eerder is beschuldigd van steun verlenen aan IS, is het duidelijk dat het land een zeer vreemd spel speelt.

Ondertussen is het geweld in Zuidoost-Turkije flink opgelaaid. Bij aanslagen van de PKK zijn er al vele soldaten en politieagenten om het leven gekomen. In de steden Cizre en Gever waren er daadwerkelijk oorlogstaferelen zichtbaar. Aldaar werd er een uitgaansverbod ingesteld en zette het Turkse leger artillerie en sluipschutters in.

Op 9 september voerde de Turkse strijdkrachten operaties uit in Noord-Irak, waar zij eenheden van de PKK achtervolgden. Normaal gesproken zou een dergelijke handeling omschreven worden als een invasie, maar blijkbaar heeft de Irakese regering hier geen enkele moeite mee. Aangezien de Koerdische autonome regio in Irak wordt gesteund door het westen in de strijd tegen IS, gaat Turkije hier wederom lijnrecht in tegen de strategie van haar NAVO-bondgenoten.

De bewering dat Turkije zich enkel richt op de PKK is een leugen. De afgelopen dagen hebben Turkse nationalistische bewegingen door het gehele land kantoren van de Koerdische politieke partij HDP aangevallen. Veel kantoren gingen in vlammen op en veel Koerden werden zonder enige reden op straat aangevallen alsook vernederd door woedende meutes. Sommige media omschreven de situatie zelfs als een ‘Kristallnacht.’

Natuurlijk zou het slechts een kwestie van tijd zijn voordat de onrust zich zou verplaatsen naar de Turkse en Koerdische diaspora in Europa. In de Duitse stad Hannover viel een groep Turken een Koerd aan waarna zij zijn keel doorsneden. In Frankfurt braken vechtpartijen uit waarbij messen en glazen flessen gebruikt werden. In de Zwitserse hoofdstad Bern reed een Turkse nationalist met hoge snelheid in op een groep protesterende Koerden met 20 gewonden als gevolg. Wonder boven wonder zijn er bij de aanslagen geen dodelijke slachtoffers gevallen.

Ook in Amsterdam werden er ruiten ingegooid, muren beklad en vernielingen aangericht bij een Koerdisch centrum. Het centrum geeft aan dat medewerkers al langere tijd met de dood worden bedreigd door groepen Turkse jongeren.

Turkse belangengroepen organiseerden vervolgens demonstraties tegen de PKK in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag. Ik verbaas mij iedere keer over de aantallen mensen die deze groepen weten op te trommelen; bij de demonstraties waren duizenden mensen op de been. De demonstranten paradeerden met talloze Turkse vlaggen door de Nederlandse straten. Hoewel de demonstraties en schermutselingen op het eerste gezicht spontaan lijken, worden deze wel degelijk achter de schermen gecoördineerd.

Het is al langer bekend dat dergelijke demonstraties worden aangestuurd vanuit Ankara. De Turkse overheid beschikt over een uitgebreid netwerk van instellingen om de Turkse diaspora in beweging te brengen. Een goed voorbeeld is Diyanet, oftewel het ‘Presidium voor Godsdienstzaken.’ Het presidium omvat de overgrote meerderheid van Turkse moskeeën in Europa. Vanuit dit instituut worden Turken in het buitenland binnen de invloedssfeer van Ankara gehouden en processen als integratie ontmoedigd.

Het is niet de eerste keer dat de betreffende organisaties onrust veroorzaken. Al eerder verstoorden zij de onthulling van Armeense monumenten ter nagedachtenis aan de genocide van 1915 in Assen, Almelo en Mechelen. Ook in andere continenten zorgen Turkse nationalistische groeperingen voor destabilisatie. Zo waren de Grijze Wolven betrokken bij oorlogen, staatsgrepen en terroristische aanslagen. Ogenschijnlijk normale mensen tonen maar wat graag hun solidariteit aan dit soort bewegingen, wat de handgebaren op de onderstaande foto aantoont.

De Koerden bevinden zich in een benaderde situatie. In Syrië en Irak zijn extremistische groeperingen op hun vernietiging uit en in Zuidoost-Turkije verslechterd de situatie met de dag. De Europese Unie noch de NAVO durven ‘bondgenoot’ Turkije hierop aan te spreken. Zelfs West-Europa wordt momenteel geconfronteerd met ultranationalistische Turken die moordaanslagen niet schuwen. Een adequaat ingrijpen door de autoriteiten is vereist, anders kan deze situatie geweldig uit de hand lopen.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

6 gedachten over “De jacht op de Koerden is geopend

Geef een reactie