Eerherstel voor de Amerikaanse politie

Als we de mainstream media mogen geloven kampen de Verenigde Staten (VS) met een aanmerkelijk racismeprobleem. Zo zouden zwarte mannen vaak zonder enige aanleiding doodgeschoten worden door blanke politieagenten. Politieonderzoek, gerechtelijke uitspraken en demografische gegevens omtrent criminaliteit brengen echter een heel ander beeld naar voren. In de overgrote meerderheid van de zaken die worden afgedaan als ‘politiegeweld’ of ‘racisme’ blijken de agenten namelijk binnen de kaders van de Amerikaanse wet gehandeld te hebben.  

De onrust ontstond na de dood van een zwarte man genaamd Michael Brown in de stad Ferguson, waarna grootschalige rellen uitbraken. Brown kwam om het leven nadat  de blanke agent Darren Wilson hem neerschoot. Volgens getuigen confronteerde de agent Brown met getrokken dienstwapen en maande hem aan te blijven staan. Hierop zou Brown zijn handen in de lucht hebben gestoken en geroepen hebben “niet schieten.” Vervolgens zou Wilson de trekker over gehaald hebben. Aanvankelijk was het deze versie van het verhaal die door de wereldmedia werd overgenomen, zoals dit ook in Nederland gebeurde.

Om de zaak emotioneel gevoelig te maken smijten de massamedia met termen. Brown wordt constant omschreven als een “vriendelijke reus.” In plaats van Brown’s werkelijke leeftijd te weergeven (19), wordt telkens het woord ‘tiener’ toegepast. Een tiener is iemand die valt in de leeftijdscategorie 13-19 jaar; een relatief vaag begrip. Deze vage begrippen worden ondersteund door foto’s van de slachtoffers die we in de media terugvinden. Het betreft vrijwel altijd onschuldige foto’s waarbij het slachtoffer (aanzienlijk) jonger was.

De feiten brengen echter een heel ander beeld naar voren. Brown, de “vriendelijke reus”, bleek helemaal niet zo vriendelijk. Zo had hij al een omvangrijk jeugdstrafblad dat geweldpleging en inbraak omvatte. Verder had Brown vlak voor zijn dood samen met een vriend een supermarkt overvallen, waardoor hij door de politie werd gezocht. Agent Wilson concludeerde dat Brown voldeed aan het signalement en besloot hem staande te houden. Hij werd dus niet zomaar aangehouden omdat de ‘racistische’ Wilson dit nodig vond, maar omdat hij werd verdacht van een misdrijf.

En wat te denken van het “niet schieten”-incident? Het bleek een grote leugen te zijn. In plaats van zich over te geven bestormde de vriendelijke reus Brown (1.93 m, 136 kg) agent Wilson. Tijdens een worsteling probeerde hij het dienstwapen van Wilson te ontfutselen, waarop de agent besloot de trekker over te halen. Een totaal legitieme reden aangezien Wilson in levensgevaar verkeerde. Hierdoor kunnen we dus concluderen dat de zaak niets met politiegeweld of racisme te maken heeft.

De dood van Michael Brown is niet de enige zaak waarbij de Amerikaanse politie wordt beticht van geweld of racisme. Hieronder vindt u een aantal andere omstreden zaken die grootschalig in de media werden behandeld. Eerst leest u de versie die de mainstream media ons voorschotelen, vervolgens wat er in werkelijkheid is gebeurd.

Fabels:
In Florida wordt de 17-jarige Trayvon Martin doodgeschoten door de blanke buurtwacht George Zimmerman. In de ogen van Zimmerman is iedere jonge zwarte man die een capuchon draagt bij voorbaat een crimineel; een signalement waaraan Martin voldoet. Volgens de Amerikaanse krant LA Times gebeurde het volgende:

De buurtwacht achtervolgde de zwarte tiener en schoot hem neer. Later beweerde Zimmerman dat hij handelde vanuit zelfverdediging. De woordvoerder van de lokale politie gaf aan dat er geen bewijzen zijn om Zimmerman’s bewering tegen te spreken.”

De titel van het artikel  bevat de bewering “Blacks are under attack”, oftewel: “Zwarten worden aangevallen.” Hiermee is de toon al gezet. Het artikel verklaart dat de buurtwacht lukraak een jonge zwarte man doodschiet en dat de politie vervolgens weigert Zimmerman te arresteren. De dood van Martin was dus per definitie een racistische daad, dit terwijl het onderzoek zich nog in een prille fase bevond. Zelfs president Obama bemoeide zich ermee: “Als ik een zoon zou hebben, zou hij er uit zien als Trayvon”, verklaarde hij. Neemt u tevens kennis van hoe er weer wordt gespeeld met termen evenals foto’s van de daders.

Trayvon Martin Zimmerman

Feiten:
Allereerst was George Zimmerman niet blank, hij was van Latijns-Amerikaanse afkomst. Om hem blank te laten lijken werd de huidskleur in zijn portretfoto bewust verlicht. Zimmerman was een vrijwillige buurtwacht voor een gated community die te kampen had met criminaliteit. Voor zijn werkzaamheden was hij in het bezit van een legaal vuurwapen. Zimmerman hield Martin staande omdat hij verdacht gedrag vertoonde, waarop Martin de buurtwacht tackelde en begon in te slaan op zijn gezicht. Zimmerman schreeuwde meerdere malen om hulp en liep zware verwondingen op aan het gelaat, waaronder een gebroken neus. Hierop besloot hij de trekker van zijn wapen over te halen. In 2013 werd Zimmerman vrijgesproken door de rechter, omdat hij gehandeld had binnen de kaders van de “stand-your-ground”-wet, die toestaat dat een individu het eigen leven verdedigt.

Fabels:
In New York wordt de 43-jarige zwarte Amerikaan Eric Garner aangehouden door de politie. Garner roept dat de agenten moeten stoppen hem lastig te vallen omdat hij niets heeft misdaan. Desalniettemin wordt de man hardhandig naar de grond gewerkt, terwijl een blanke agent hem verwurgt. Garner schreeuwt “ik kan niet ademen” en blijft later roerloos liggen. Een uur later overlijdt hij in het ziekenhuis.

Feiten:
Eric Garner, een werkloze vader van zes (!) kinderen, verdiende de kost met criminaliteit. Hij was sinds 1980 maar liefst 30 keer gearresteerd voor verschillende zaken zoals geweldpleging en diefstal. Op de dag van zijn dood arresteerde de politie hem op verdenking van de verkoop van illegale sigaretten; een strafbaar feit waar hij al acht keer eerder voor was gearresteerd. Garner verzette zich vervolgens tegen zijn arrestatie; ook een strafbaar feit.

Onderzoek wijst uit dat Garner helemaal niet overleed aan de gevolgen van verwurging. Artsen stelden vast dat de doodsoorzaak een hartstilstand was, veroorzaakt door het liggen op de borst. Garner woog maar liefst 160 kg en zijn massa in combinatie met de liggende houding zorgde voor een overweldigende druk op de borst. Dit had de dood als gevolg. Het slachtoffer kwam dus niet om het leven door politiegeweld, maar door zijn eigen fysieke gesteldheid. In werkelijkheid kon Garner nog geen honderd meter wandelen zonder te moeten uitrusten.

Het valse beeld dat de mainstream media schetst blijft niet zonder gevolgen. Onder een brede laag van de bevolking bestaat een consensus dat de Amerikaanse politie een institutioneel racistisch orgaan is. Deze valse beschuldigingen zijn niet zonder gevolgen gebleven. Eind 2014 werden in New York de politieagenten Wenjian Liu en Rafael Ramos doodgeschoten. De dader, Ismaayil Brinsley, beweerde wraak te hebben genomen voor de dood van Garner en Brown. Het is duidelijk dat de media bloed aan hun handen hebben.

In augustus 2014 schoot een zwarte politieagent de 20-jarige Dillon Taylor dood. Hoewel het waar is dat Taylor de bevelen van de agent niet nadrukkelijk opvolgde, werd de trekker toch al vrij snel overgehaald. Toch krijgt Taylor niet dezelfde ‘martelarenstatus’ als Garner of Brown. Als er een zwarte agent bij de zaak betrokken is kan er immers geen sprake van ‘racisme’ zijn.

Begin deze maand werd de 19-jarige Zachary Hammond doodgeschoten door de politie. Hoewel er in deze zaak wel degelijk een vermoeden bestaat dat de politieagent fout gehandeld heeft, hoeft de familie niet te rekenen op media-aandacht, publieke verontwaardiging, protestmarsen of een steunbetuiging van Obama. Hammond was namelijk blank, dus krijgt de zaak überhaupt weinig aandacht.

Ook uit demografische gegevens omtrent criminaliteit kunnen we opmaken dat er geen racismeprobleem binnen het Amerikaanse politieapparaat bestaat. Van alle dodelijke slachtoffers die vallen door het toedoen van de politie is 49% blank, 30% zwart, 19% Latijns-Amerikaans en 2% Aziatisch. Andere groepen zoals blanken en Latino’s zijn dus wel degelijk substantieel vertegenwoordigd onder de dodelijke slachtoffers.

Een veel groter probleem waar de zwarte gemeenschap mee te kampen heeft is zwart-op-zwart geweld. Dit wordt regelmatig uitgewezen door vooraanstaande zwarte woordvoerders, zoals Bernard Lafayette, een protegé van Martin Luther King. “Als Dr. King vandaag nog zou leven, zou hij geschokt zijn van het geweld dat plaatsvindt binnen de zwarte gemeenschap”, aldus Lafayette. Toch reppen de media hier met geen woord over. De onderstaande statistieken tonen de omvang van dit gigantische probleem:

– 93% van de zwarte moordslachtoffers wordt vermoord door een zwarte dader. Volgens de Amerikaanse journalist Juan Williams is moord zelfs de “belangrijkste doodsoorzaak voor Afro-Amerikaanse mannen tussen de 15 en 34 jaar. De meeste zwarte Amerikanen worden dus vermoord door andere zwarte Amerikanen, niet door blanke politieagenten. Waarom maakt men zich totaal niet druk over de hoge moordratio onder zwarte mannen?

– Jonge zwarte Amerikanen plegen veertien keer meer moorden dan jonge blanke Amerikanen. Ook zijn Afro-Amerikanen vier keer vaker slachtoffer van moord. Veel van deze moorden zijn gerelateerd aan de misdaad. Er is dus geen racismeprobleem, zwarte mannen zijn simpelweg oververtegenwoordigd in de misdaadstatistieken. Zwarte Amerikanen maken (slechts) 13% uit van de Amerikaanse bevolking, maar zijn verantwoordelijk voor meer dan 50% van alle moorden in het land.

Verder is het belangrijk te beseffen dat politieagent een zwaar en gevaarlijk beroep kan zijn. In de VS komen er ieder jaar gemiddeld 64 politieagenten om het leven door geweld. Daarnaast moeten agenten altijd rekening houden met het feit dat een verdachte een vuurwapen op zak kan hebben, aangezien de VS er een liberale vuurwapenwet op nahouden. De onderstaande video’s tonen enkele levensgevaarlijke situaties waarin Amerikaanse agenten regelmatig in verzeilen. Let op, de beelden kunnen schokkend zijn.

Het enige wat nodig is, is een handvol blanke agenten vals beschuldigen met het magische woord ‘racisme’ en het hele land staat op zijn kop. Plotseling is het gehele Amerikaanse politieapparaat verrot. De valse berichtgeving omtrent de Amerikaanse politie moet stoppen. De massamedia maakt deel uit van het probleem, niet van de oplossing.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

Een gedachte over “Eerherstel voor de Amerikaanse politie

  1. Ik ben het ermee eens dat de massamedia deel uitmaakt van het probleem. Echter, hoe ga je dit veranderen en wie moeten er betrokken zijn bij de verandering. Mensen zijn ramptoeristen. Zolang alles goed gaat is er niets aan de hand, daarom is dat nieuws ook niet heel spectaculair.

    Als er reactie komt op het nieuws dat je uitzend en dit kijkers trekt zal dit als resultaat hebben dat je meer van dit soort nieuws of aanvulling erop wilt gaan uitzenden. Dit genereert omzet.

    Het is een vicieuze cirkel. Juist slecht nieuws triggert een emotie bij (veel) mensen wat ervoor zorgt dat de massamedia weer extra nieuws krijgen voorgeschoteld, in de vorm van rellen of presidenten die zich uitspreken.

    Voor de massamedia een voordeel omdat ze er een blijvend item van kunnen maken wat mensen blijft aanspreken (goed of slecht).

Geef een reactie