Gaan Turkije en Jordanië militair ingrijpen in Syrië?

Het einde van het conflict in Syrië is nog lang niet in zicht. De afgelopen dagen stonden in het teken van een aantal zeer verontrustende ontwikkelingen. Zo lanceerde een nieuwe alliantie van rebellengroeperingen genaamd Ansar al-Sharia een gigantisch offensief tegen de stad Aleppo, dat nog steeds in handen is van het regeringsleger. Verder kondigden zowel Turkije als Jordanië aan grondtroepen en gevechtsvliegtuigen in te willen zetten in Syrië. Het lijkt er sterk op dat Turkije, Jordanië en de rebellengroeperingen gezamenlijk een strategie coördineren.

Ansar al-Sharia
Ansar al-Sharia is een gloednieuwe alliantie van verschillende rebellengroeperingen actief in het noordwesten van Syrië. De groep is samengesteld uit verscheidene brigades die voorheen zelfstandig opereerden. Wat is de werkelijke reden achter deze plotselinge samenwerking?

Allereerst is het belangrijk te beseffen dat het regime van Assad veel langer stand houdt dan men aanvankelijk voorzien had. Hoewel de beginfase van het conflict dramatisch verliep voor de Syrische overheid, wisten de Syrische strijdkrachten zich te herpakken en de belangrijkste zones van het land grotendeels in handen te houden. Denk hierbij aan de kuststreek Latakia en grote steden in het westen zoals Aleppo en Damascus. Deze zones zijn van vitaal belang voor het regime.

Daarnaast vochten veel rebellengroeperingen ook tegen elkaar. Dit viel vooral te wijten aan ideologische verschillen. Zo bestond er in de beginjaren van het conflict nog enigszins een scheidingslijn tussen de zogenaamde ‘gematigde’ strijders en salafistische groeperingen zoals al-Nusra en de Islamitische Staat (IS).

Deze scheidingslijn is echter nagenoeg verdwenen. De nieuw uitgeroepen alliantie Ansar al-Sharia omvat allerlei groeperingen die vanuit ideologisch perspectief niet samen zouden kunnen opereren. Desalniettemin schaart men zich nu onder het zelfde banier.

Een van de partijen die nu deel uitmaakt van Ansar al-Sharia is de Sultan Murad Brigade. Deze brigade wordt beschouwd als gematigd en ontvangt wapentuig en training van de internationale coalitie, maar vooral van Turkije.

Vreemd genoeg werkt deze ‘gematigde’ groepering nu nauw samen met al-Nusra, dat tevens deel uitmaakt van de nieuwe alliantie. Dit betekent dat een organisatie gelieerd aan Al-Qaida nu indirect materieel en wapentuig van het westen en Turkije kan verkrijgen. Het is namelijk niet langer mogelijk te verifiëren of de wapens in de juiste handen terecht komen.

Militaire interventie
Enkele dagen geleden gaf de Turkse regering aan een militaire interventie in Syrië te overwegen. Er zouden 18.000 Turkse troepen klaar staan om de Syrische grens over te steken, die vervolgens een bufferzone moeten creëren. Op deze manier zou Turkije de vluchtelingenstromen beter kunnen controleren.

Het is zeer opvallend dat de Turkse regering nu pas met dit plan komt, aangezien er al jaren grote groepen vluchtelingen naar de Turkse grens trekken. Ook heeft het land geen enkele keer zorg uitgesproken om het feit dat Turkije nu grenst aan het grondgebied van IS. Ten tijde van de slag om Kobani keek het Turkse leger rustig toe hoe de Koerden een doodsstrijd voerden met de terroristen van IS.

De Turkse plannen hebben natuurlijk niets te maken met de vluchtelingenstromen. De Koerden hebben de afgelopen tijd aanzienlijke successen geboekt tegen IS en bedreigen nu zelfs Raqqa, de hoofdstad van het zelfbenoemde kalifaat. Turkije vreest dat er een soevereine Koerdische staat ontstaat aan haar grenzen. In Oost-Turkije zijn miljoenen Koerden woonachtig die zich wel eens verbonden kunnen gaan voelen met deze potentiële Koerdische staat. Verder zou het Turkse leger wel eens in directe gevechten verwikkeld kunnen raken met de Koerdische zelfverdedigingsmilities. De onderstaande kaarten geven een goed beeld van de terreinwinst van de Koerden.

Vlak nadat de Turken hun plannen bekend maakten, kwam Jordanië met een soortgelijke strategie. Ook Jordanië wil een bufferzone op Syrisch grondgebied verwezenlijken. In feite komt dit neer op steun aan de rebellencoalitie genaamd Zuidfront. Verder zal het Jordaanse leger dan gegarandeerd in gevechten verwikkeld raken met het Syrische leger.

Daarnaast zijn Turkije en Jordanië beiden geïnteresseerd in het bewerkstelligen van een ‘no-fly zone’. Ook de Verenigde Staten hebben al eerder aangegeven dat het realiseren van een dergelijke zone wenselijk is. De no-fly zone zal er voor zorgen dat de Turkse en Jordaanse luchtmacht het Syrische luchtruim beheersen en dat elk vliegtuig van de Syrische luchtmacht wordt aangevallen. Hiermee verliezen de Syrische strijdkrachten hun overwicht in het luchtruim. Als het Assad-regime het overwicht in het luchtruim verliest, kunnen zij de oorlog hoogstwaarschijnlijk nooit meer winnen.

Een andere interessante ontwikkeling is die van de Syrische druzen. De druzen voelen zich bedreigd door extremistische moslims, sommigen vrezen dat er een genocide boven hun hoofd hangt. Dit is geen gekke gedachte; nog geen maand geleden executeerde al-Nusra talloze onschuldige druzen. Momenteel voeren druzen woonachtig in Israël druk uit op de Israëlische overheid om zich met het conflict te gaan bemoeien. Bovendien komen ook andere Syrische minderheidsgroepen zoals christenen en Alawieten steeds meer in het gedrang.

Consequenties
Hieronder volgen de scenario’s die zich hoogstwaarschijnlijk zullen ontvouwen in het geval van een internationale militaire interventie in Syrië. De kaart toont waar de eventuele bufferzone’s zich zouden gaan bevinden.

– Het Turkse leger zal ongetwijfeld in gevechten verwikkeld raken met de Koerden. Hiermee jagen zij de Koerdische bevolking van Oost-Turkije eveneens in het harnas, waardoor deze gebieden sterk gedestabiliseerd zullen raken. Het creëren van een bufferzone op Syrisch grondgebied betekent tevens een oorlogsverklaring aan het Assad-regime. Turkse en Syrische gevechtsvliegtuigen zullen elkaar bevechten in het Syrische luchtruim. Het is nog onduidelijk hoe de Turken zich zullen opstellen ten opzichte van organisaties als IS en Al-Nusra. Wel kunnen zij nu ongelimiteerd en ongehinderd wapens leveren aan de rebellengroeperingen.

– Jordanië verklaart eveneens de oorlog aan het Assad-regime in het geval van een militaire interventie. Het land heeft sinds het begin van het conflict verschillende rebellengroeperingen ondersteund met materieel. Deze steun zal alleen maar toenemen wanneer Jordanië alle grensovergangen controleert. Ook is de kans groot dat de Jordaanse strijdkrachten in een conflict verzeild raken met IS. De banden tussen IS en Jordanië zijn slecht sinds februari 2015, toen de terreurgroep de Jordaanse gevechtspiloot Muath al-Kaseasbeh levend verbrandde.

– Het westen zal haar strategie enigszins aanpassen. De luchtbombardementen op IS en andere terreurgroepen zullen voortgezet worden. Als Turkije en Jordanië in een open conflict zouden geraken met het Assad-regime, is het niet ondenkbaar dat het westen ook posities van het Syrische leger zal bombarderen. Wapenleveranties aan de rebellen zullen voortgezet worden om het Assad-regime de genadeklap toe te brengen.

– De rebellengroeperingen in Syrië zullen enorm profiteren van een buitenlandse interventie. Het Syrische leger zal nu genoodzaakt zijn haar manschappen nog meer terug te trekken naar de vitale zones in het westen van Syrië. Verder verliezen de Syrische strijdkrachten nu ook hun overwicht in de lucht door de zogenaamde no-fly zone. De rebellen boeken hierdoor grote terreinwinst en zullen op de lange termijn de oorlog winnen.

– Een militaire interventie betekent indirect ook het startsein voor een grootschalige etnische zuivering. Alawieten, christenen, druzen en alle anderen die op de een of andere manier loyaal zijn geweest aan het Assad-regime zijn hun leven niet langer zeker. Velen zullen vermoord worden of op de vlucht slaan.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

2 gedachten over “Gaan Turkije en Jordanië militair ingrijpen in Syrië?

Geef een reactie