Zal Rusland een oorlog beginnen tegen de NAVO?

In het vorige deel kunt u teruglezen over een nadere analyse van het conflict in Oekraïne. In dit vervolgdeel gaat Poetin in op de militaire ontwikkelingen van de NAVO en legt hij zijn visie uit over Russische toenadering tot Europa. Hier geeft Poetin zijn mening op de uitbreiding van de NAVO en tevens een duidelijke toelichting op de verhoudingen in de wereld als het gaat om de VS, EU en Rusland.

Paolo Valentino: Over vrede gesproken, de landen die voorheen lid waren van het Warschaupact zijn vandaag de dag lid van de NAVO. Landen als Polen en de Baltische staten voelen zich bedreigd door Rusland. De NAVO heeft daarom besloten om speciale eenheden te creëren. Mijn vraag is of het Westen correct bezig is in het inperken van de Russische beer?

Vladimir Poetin: […] Amerikaanse overheidsuitgaven aan het leger zijn hoger dan alle landen in de wereld bij elkaar. Het gemiddelde dat de NAVO besteed aan militaire uitgaven is 10 keer groter dan die van de Russische Federatie. Rusland heeft bijna geen militaire bases in het buitenland. Een overgebleven deel van het voormalige Sovjet leger is gevestigd in Tajikistan, aan de grens met Afghanistan, waar de dreiging van terrorisme hoog is. Hetzelfde geldt voor onze luchtbasis in Kirgizië; de gestationeerde militaire eenheden zijn daar aanwezig op verzoek van Kirgizië vanwege een terroristische aanval vanuit Afghanistan.

In Armenië hebben wij een militaire eenheid gestationeerd. Deze dateert nog uit het Sovjet tijdperk. Het draagt bij aan een stabiele regio daar, ondanks dat het op niemand specifiek gericht is. In Vietnam en Cuba hebben wij onze bases verwijderd. In dit kader betekent het dat ons beleid niet wereldwijd is, en evenmin aanvallend of agressief. Ik nodig u uit om een wereldkaart in uw krant te publiceren die alle militaire bases van Amerika omvat. Dan ziet u het verschil.

Soms word ik gevraagd waarom onze vliegtuigen zo ver buiten het Russische luchtruim vliegen, tot over de Atlantische Oceaan. Patrouilles door strategische gevechtsvliegtuigen in bepaalde regio’s werd alleen ten tijde van de Koude Oorlog gedaan door de SU en de VS. Aan het begin van de jaren ’90 hebben wij, het nieuwe Rusland, deze vluchten gestopt. Onze Amerikaanse vrienden zijn echter doorgegaan met vliegen langs onze grenzen. Waarom? Enkele jaren terug hebben wij er ook voor gekozen om deze vluchten weer te hervatten. En dan noemt men mij agressief?

Amerikaanse onderzeeërs zijn permanent gevestigd aan de kust van Noorwegen. Die hebben raketten die Moskou kunnen bereiken in een tijdsbestek van 17 minuten. Maar wij hebben al onze bases op Cuba een hele lange tijd terug al verwijderd, en nog durft men mij agressief te noemen?

Uzelf heeft aangegeven dat NAVO zichzelf uitbreid naar het oosten. Wat ons betreft, zijn wij niet aan het uitbreiden. Het is (militaire) NAVO infrastructuur dat zich nadert tot aan onze grenzen. Is dat een manifestatie van onze agressie?

Tot slot heeft Amerika besloten om zich terug te trekken uit het ABM Verdrag. Een verdrag dat was opgesteld als de basis voor het internationale veiligheidssysteem. Afweersystemen, bases en radars bevinden zich verspreid over het Europees continent of in de zee, zoals bijvoorbeeld de Mediterrane Zee, en in Alaska. Wij hebben vaak aangegeven dat dit het internationale veiligheidssysteem ondermijnt. Denkt u dat dit ook een daad van agressie is van onze kant?

Al wat we doen, is slechts een reactie op de gevaren en bedreigingen die ons aangaan. Daarnaast wordt hetgeen wij doen op kleine schaal uitgevoerd, maar ondanks dat voldoende zijn om Russische veiligheid te garanderen. Of dacht iemand dat Rusland zich uit het niets overgaf? Ik heb aan onze Amerikaanse partners voorgesteld om niet uit het verdrag te stappen maar om een gezamenlijk AMB systeem te ontwikkelen, voor onszelf, Amerika en Europa. Dit voorstel werd afgewezen. Toentertijd zeiden wij dat dit een kostbaar systeem is waarvan diens efficiëntie nog niet bewezen is. Maar om strategisch gebalanceerd te zijn, hebben wij toen ons strategisch potentieel en een afweersysteem verder ontwikkelt. En ik moet zeggen dat wij daar veel progressie in hebben gemaakt.

Voor wat betreft de landen die zich zorgen maken over een mogelijk agressieve handeling van Rusland denk ik dat alleen een krankzinnig mens tot de verbeelding kan komen dat Rusland uit het niets de NAVO aanvalt. Ik denk dat sommige landen te gemakkelijk hun voordeel doen in de angst van mensen voor Rusland. Die landen plaatsen zichzelf in de frontlinie en zeggen dat zij militaire, economische en financiële steun nodig hebben. Het is daarom nutteloos en ongegrond om je uit te spreken voor dit idee. Sommigen zijn geïnteresseerd in het koesteren van zulke angsten maar ik kan daarop slechts antwoorden dat zulke ideeën niet gegrond zijn.

Een voorbeeld is dat Amerika niet wil dat Rusland toenadering zoekt tot Europa. Ik benoem dit niet als feit maar ik stel slechts een hypothese. Stel dat Amerika haar controle over de Atlantische gemeenschap wenst te behouden. Om verzekerd te zijn van die positie moet er een externe bedreiging zijn. Een vijand van buitenaf. Iran is niet goed genoeg. Dus wie of wat kan er angstaanjagender zijn? En dan komt plotseling het conflict in Oekraïne om de hoek kijken. Rusland moet gedwongen antwoorden. Misschien was het gecoördineerd van buitenaf. Ik weet het niet. Het was niet onze handeling.

Het is niet nodig om bang te zijn voor Rusland. De wereld is zodanig veranderd dat mensen met gezond verstand zich een dergelijke militair conflict niet zouden kunnen inbeelden. We moeten onze aandacht vestigen op andere denken.

Paolo Valentino: Maar u werkt samen met de VS in Iran en het bezoek van John Kerry was bedoeld om een andere boodschap uit te brengen als het aankomt op dit onderwerp. Of zie ik dat verkeerd?

Vladimir Poetin: U hebt gelijk. We werken niet alleen samen in een nucleair programma maar ook op andere vlakken. Hoewel de Amerikanen ervoor hebben gekozen om uit het ABM verdrag te stappen, blijven wij het dialoog aangaan over wapencontrole.

Wij zijn niet alleen partners maar ook bondgenoten in het aanpakken van dergelijke kwesties. We zijn ongetwijfeld bondgenoten in het gevecht tegen terrorisme. We werken ook samen op andere gebieden. […] Er zijn inderdaad genoeg kwesties die door middel van samenwerking benaderd moeten worden.


Klik hier voor het slotdeel van dit interview.


Lees hier meer over de herrijzenis van een nieuwe Berlijnse Muur.

Klik hier om meer te weten te komen over de werkelijke agressor in het Oekraïense conflict.


Reacties

Daniël Leeuwenhart

De heer Leeuwenhart schrijft met regelmaat over de betrekkingen tussen de Europese Unie (EU) en Rusland. Als euroscepticus hecht hij waarde aan nationale belangen en verkiest deze boven de supranationaliteit van de EU. Met de kracht van de pen streeft hij naar meer macht voor Den Haag, en minder voor Brussel.

2 gedachten over “Zal Rusland een oorlog beginnen tegen de NAVO?

Geef een reactie