Ondanks de publieke verontwaardiging blijven rechters licht straffen

Nederlandse rechters leggen relatief lage straffen op. Onderzoek wijst uit dat de Nederlandse burger al jarenlang om zwaardere straffen vraagt. Politieke partijen spelen hier slim op in. Zowel de VVD, het CDA, de PVV en de SGP zijn voorstanders van verhoging van de strafmaat. Vanaf 2002 hebben we zowel een CDA als een VVD-regering gehad. Of dit ook maar enige invloed heeft gehad op de strafmaat is nog maar de vraag. De afgelopen jaren zijn er tal van zaken geweest waarbij de dader werd veroordeeld tot een (zeer) lichte straf.

De onderstaande zaken hebben de laatste tijd media-aandacht gehad wat vooral te wijten viel aan de strafmaat. Ter vergelijking behandelen we na iedere Nederlandse zaak een soortgelijke Amerikaanse of Canadese zaak, om de grote verschillen in de strafmaat te verduidelijken.

1. Op 21 november 2014 kreeg een man 120 uur taakstraf opgelegd voor het doodrijden van een opa (67), een oma (64) en hun tweejarige kleindochter. Uit politieonderzoek is gebleken dat de man ruim 120 kilometer per uur reed op een weg waar maar 80 kilometer per uur is toegestaan. Hoewel de officier van justitie vijftien maanden cel in gedachten had, voelde de rechter daar niets voor.

Een man uit Canada rijdt veel te hard waarna hij een 18-jarige jongen aanrijdt. De jongen overleed . De dader werd op 28 november 2014 veroordeeld tot vier jaar celstraf, drie jaar proeftijd en een levenslange rijontzegging. Let op: deze man heeft in vergelijking met de zaak in Nederland ‘slechts’ één dood op zijn geweten. Hij verdwijnt achter tralies en mag bovendien nooit meer (legaal) een auto besturen.

Verschil in strafmaat: 4 jaar celstraf, drie jaar proeftijd en een levenslange rijontzegging

2. Een 57-jarige man uit Maastricht reed een motorrijder dood omdat hij geen voorrang verleende. Ook reed hij bijna vijftig kilometer per uur te hard en had bovendien alcohol gedronken. De rechtbank rekende het ongeluk naar eigen woorden ‘zwaar aan’. Daar was niks van terug te zien bij de veroordeling. De Maastrichtenaar werd op 20 januari 2015 veroordeeld tot zes maanden cel en een rijontzegging van twee jaar.

De Nederlander Edward Kleine reed in Alabama een 22-jarige voetganger dood na het uitgaan. Kleine had alcohol gedronken. De Nederlander werd door de Amerikaanse rechter veroordeeld voor doodslag en kreeg een gevangenisstraf van maar liefst dertig (!) jaar.

Verschil in strafmaat: 29.5 jaar celstraf

3. Ron P. werd veroordeeld tot vier jaar en zes maanden celstraf voor het vermoorden van Anneke van der Stap. P. is een recidivist, hij werd al eerder veroordeeld tot 15.5 jaar celstraf in de zogenaamde Puttense moordzaak. Aangezien dit al de tweede moord is die P. op zijn geweten heeft, zou de rechter er goed aan doen hem voorgoed op te sluiten. In plaats daarvan krijgt P. een lage straf.

Ron P.

De Canadees Christopher Alexander Falconer werd schuldig bevonden aan moord en veroordeeld tot tien jaar celstraf. Na zijn vrijlating gaat Falconer weer de fout in en vermoord wederom iemand. Dit keer laat de rechter er geen gras over groeien. De moordenaar werd veroordeeld tot levenslang met geen kans op vrijlating binnen 25 jaar.

Verschil in strafmaat: Minimaal 21.5 jaar celstraf

4. Asalam S. werd gezocht door de politie omdat hij zijn vriendin had doodgeslagen met een brandblusser. Tijdens zijn arrestatie wist hij het dienstwapen van een agent te bemachtigen en schoot daar vervolgens een agent mee dood. Een andere agent raakte gewond. Later opende S. ook nog het vuur op twee dorpsbewoners, waarbij een dorpsbewoner geraakt werd door een kogel. Hoewel S. in eerste instantie werd veroordeeld tot 28 jaar, kreeg hij in hoger beroep zes jaar met tbs.

Op 10 november 2014 werd er een man in Las Vegas veroordeeld tot de doodstraf. De man had twee mensen doodgeschoten in een appartement. In de Verenigde Staten wordt dubbele moord beschouwd als een zwaar misdrijf waarbij de rechter niet schroomt levenslang of de doodstraf op te leggen.

Verschil in strafmaat: het leven van de dader

Sommigen beweren dat de rechtssystemen van de VS en Canada te streng zijn . Daar valt wat over te zeggen, zeker wanneer we misstanden als rechterlijke dwaling in acht nemen. Toch bestaat er een wereld van verschil tussen de Nederlandse strafmaat en die van de Noord-Amerikaanse landen. Een straf dient ook afschrikkend te werken, wat nu zeker niet het geval is. Met regelmaat spreken zowel de politie, misdaaddeskundigen en nabestaanden zich uit tegen de lage straffen in ons land. Er lijkt in Nederland simpelweg te veel sympathie voor de dader te bestaan.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

2 gedachten over “Ondanks de publieke verontwaardiging blijven rechters licht straffen

Geef een reactie