Racistisch geweld in Zuid-Afrika: waar blijft de verontwaardiging?

In 1994 werd na 46 jaar het apartheidsregime in Zuid-Afrika officieel afgeschaft.  Zuid-Afrika moest het nieuwe toonbeeld van de multiculturele heilstaat worden: gelijkheid voor blank, bruin en zwart, allen verenigd onder dezelfde vlag. Ondanks het feit dat Zuid-Afrika een opkomende economie is die tevens deel uit maakt van de zogenaamde BRICS-landen, is het leven voor gemiddelde Zuid-Afrikanen niet veel veranderd. Ruim 21 jaar aan corrupt ANC-bestuur heeft het land geen windeieren gelegd. Het racisme- en ongelijkheidsargument is niet langer relevant, aangezien de politieke macht in handen is van zwarte Zuid-Afrikanen. Nu blanken niet meer zo makkelijk beschuldigd kunnen worden als voorheen, is er al snel een nieuwe zondebok gevonden: Afrikaanse immigranten.

De nieuwe zondebok
De afgelopen weken zijn er al zeker zeven Afrikaanse immigranten in Zuid-Afrika om het leven gekomen. Bendes van etnische zwarte Zuid-Afrikanen, gewapend met kapmessen en stokken, stropen de wijken af op zoek naar immigranten om ze te mishandelen of vermoorden. Vervolgens worden de eigendommen van de immigranten geroofd of in brand gestoken. Op 21 april werd duidelijk dat de regering zelfs het leger heeft moeten inzetten om de orde te kunnen blijven handhaven. Veel immigranten leven momenteel in angst en overwegen het land te verlaten.

De bendes beweren dat er spanningen zijn ontstaan nadat een Somalische winkeleigenaar een veertienjarige jongen had gedood. Vermoedelijk probeerde de jongen de winkel te overvallen. Toch lijkt het erop dat de dood van de jongen als excuus wordt gebruikt om de immigranten aan te vallen. De werkelijke reden voor het etnische geweld moet in een andere hoek gezocht worden: jaloezie.

De immigranten zijn vaak ondernemender dan de zwarte Zuid-Afrikanen en hebben een sterkere werkmentaliteit. Hierdoor zijn de immigranten economisch gezien succesvoller. Dit roept gevoelens van jaloezie en woede op bij de gemiddelde Zuid-Afrikaan.

Vreemd genoeg lijken de relschoppers aangemoedigd te worden door de Zuid-Afrikaanse overheid. Hoewel president Jacob Zuma het geweld tegen de immigranten veroordeelde, zijn hij en zijn vertrouwelingen medeverantwoordelijk voor de huidige situatie. Zo verklaarde Zuma’s zoon, Edward, dat de immigranten als een ‘tikkende tijdbom’ zijn die ‘het land overnemen’. Ook zou een Zoeloekoning genaamd Zwelithini het volk aangemoedigd hebben de immigranten aan te vallen.

Het is duidelijk dat er weinig is overgebleven van het gedachtegoed van Nelson Mandela. De ANC-regering voert beleid uit dat menig Gutmensch zou doen sidderen. Illegale migranten hebben vrijwel geen rechten en worden zonder pardon uit het land gedeporteerd, soms met honderden tegelijk. Wanneer de Amerikaanse regering hetzelfde zou doen met illegale Latijns-Amerikaanse migranten of Europese overheden met de Afrikaanse bootvluchtelingen, zou dit ongetwijfeld tot grote internationale commotie leiden. Voor Zuid-Afrika gelden er blijkbaar andere ethische en morele regels.

De aanvallen op immigranten zijn overigens niks nieuws. Al in 1995, slechts één jaar na de officiële afschaffing van de apartheid, kwamen er berichten naar buiten over aanvallen op immigranten. Buitenlanders worden gezien als de oorzaak van werkloosheid, criminaliteit en het verspreiden van aids.

Plaasmoorde
De aanvallen op Afrikaanse immigranten is niet de enige vorm van etnisch geweld. Ook worden blanken (nog steeds) met regelmaat aangevallen. Het zijn vooral blanke boeren die slachtoffer worden. De aanvallen worden in het Afrikaans de Plaasmoorde genoemd. Hierbij worden boerderijen van blanken binnengedrongen en leeggeroofd, waarna de bewoners worden vermoord. Naar schatting zijn er sinds 1991 maar liefst 3500 blanke boeren vermoord. Op bescherming hoeven ze niet te rekenen en zelfstandige initiatieven ter bevordering van de veiligheid worden door de regering tegengewerkt.

Hoewel de Plaasmoorde als sinds 1991 gaande zijn, besteden de media er weinig tot geen aandacht aan. Zo nu en dan vragen partijen als het Vlaams Belang of de PVV aandacht voor de zaak, maar dit soort initiatieven kunnen op weinig steun rekenen. Zuid-Afrikaanse boeren, waarvan er overigens veel een Nederlandse achtergrond hebben, staan er alleen voor. Niemand lijkt zich om hun lot te bekommeren.

De moorden zijn niet zonder gevolgen gebleven. Veel blanke Zuid-Afrikanen, die overigens slechts 8.4% van de bevolking uitmaken, hebben het land verlaten. Zo zou de blanke bevolking sinds 1991 met bijna een miljoen mensen zijn afgenomen. Een soortgelijke situatie is gaande in Zimbabwe, waar de blanke gemeenschap bijna is verdwenen. Dit heeft dramatische gevolgen gehad voor de economische situatie van het land.

In Zuid-Afrika zijn de blanken echter nog niet verdreven, hoewel president Zuma dat vaak genoeg hardop wenst. In deze video is te zien hoe Zuma het lied “Dood de boer” zingt. Ook noemde hij het arriveren van de eerste kolonisatoren onder leiding van Jan van Riebeek in 1652 “het begin van alle problemen”.

Toch weet Zuma maar al te goed dat Zuid-Afrika niet zonder haar blanke inwoners kan. Zij zijn de pijlers van de economie en zorgen er voor dat de republiek tot de rijkste landen van Afrika behoort. Het land wordt ook wel een “derde wereldland met een eerste wereld-infrastructuur” genoemd. Zonder de blanken zou Zuid-Afrika de zelfde weg afleggen als Zimbabwe: ineenstorting van de economie, een gigantische staatsschuld en verloederende publieke voorzieningen.

Naast etnische spanningen zijn er nog tal van andere problemen waarmee Zuid-Afrika worstelt. Het aantal moorden, verkrachtingen en gewelddadige berovingen rijzen de pan uit. Miljoenen mensen leven in krottenwijken en een groot gedeelte van de beroepsbevolking is werkloos. Bovendien heeft het land waarschijnlijk het hoogste aantal aids-patiënten ter wereld.

Ik probeer het apartheidsregime niet te verdedigen, maar de cijfers liegen er niet om:

– Het HDI-systeem meet de ontwikkelingsgraad van een land. Voor de val van het apartheidsregime kende Zuid-Afrika een grotere ontwikkeling dan de meeste landen in de Arabische wereld, Azië en Sub-Saharisch Afrika. Onder het ANC-bestuur is Zuid-Afrika maar liefst vijftig plaatsen gezakt op de ranglijst van het HDI.

– Tussen 1960 en 1994 nam de gemiddelde levensverwachting van zwarte Zuid-Afrikanen toe van 51 tot 61 jaar. In 2009 werd het duidelijk dat de gemiddelde levensverwachting was gezakt naar 54 jaar. Daarna steeg de gemiddelde levensverwachting weer iets door de betere verkrijgbaarheid van goede medicijnen tegen aids.

– Het apartheidsregime had illegale immigratie beter onder controle. De huidige regering lijkt maar geen oplossing te kunnen vinden om illegale migratie tegen te gaan. De ANC-regering heeft geen idee hoeveel illegale immigranten er in het land zijn, maar de schattingen lopen in de miljoenen. Ironisch genoeg zorgde uitgerekend het apartheidsregime ervoor dat banen niet in handen terechtkwamen van Afrikaanse immigranten.

Werkloosheid Zuid-Afrika

Het einde van het apartheidssysteem betekende niet het einde van racisme in Zuid-Afrika. Nu de blanke Zuid-Afrikanen zich meer op de achtergrond begeven richten zwarte Zuid-Afrikanen hun woede op immigranten, nota bene hun mede-Afrikanen. Zuid-Afrika, het land dat moest transformeren tot ‘regenboognatie’ of multiculturele heilstaat, blijft een tot op het bot verdeeld land. Vreemd genoeg zijn de critici die jarenlang het Apartheidsregime hebben bekritiseerd nu nergens te bekennen.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

7 gedachten over “Racistisch geweld in Zuid-Afrika: waar blijft de verontwaardiging?

  1. De ‘plaasmoorde’ van blanke boeren stonden in 2015 tot 20 april 2015 al op 19 doden. Het archief hetwelk ik al een aantal onderhoud over de haatmisdaden tegen minderheden in Zuid-Afrika toont ook aan dat er tot dusver dit jaar een totaal van 86 blanken werd vermoord. Dus 67 blanken werden in de woningen in de steden en voorsteden en in het openbaar vermoord. Deze haatmisdaden tegen de ‘blanken’ gingen ook dikwels gepaard met urenlange martelingen, verminkingen en daden die erop wezen dat de moordenaars (deze 86 blanken werden allen door zwarten vermoord) een grote haat en minachting hadden voor hun slachtoffers. O.a. werden de vrouwelijke slachtoffers dikwijls verkracht en werden er bijbels en familiefotoalbums e.d. op de lichamen van de slachtoffers gegooid. Verder werden ook 176 ‘blanken’ aangevallen en in veel gevallen ernstig verminkt: één agrariér werd in zijn gezicht geschoten en liep permanente breinschade op. Dit soort doelbewuste verminkingen zijn een verdere indicatie dat dit haatdaden zijn. Dit zijn beslist geen ‘gewone’ criminele daden om een paar goedkope spulletjes te stelen en waartijdens mensen ‘toevallig’ werden gedood. Dit waren doelbewuste daden van benden die meestal wekenlang hun doelwit in de gaten hielden voordat ze de woningen binnendrongen om hun slachtoffers te vermoorden. In één geval in April werd een onderwijzeres helder overdag vóór haar woning ontvoerd toen ze stond te wachten om mee te rijden met een collega naar haar school, zoals haar gewoonte was. Zij werd later doodgeschoten teruggevonden. Ook werd een 86-jarige Oostenrijkse non, Zuster Gertrud Tiefenbacher die al 60 jaar lang lesgeeft an de allerarmste zwarte kinderen, in haar kamertje overvallen, verkracht door een aantal zwarten, en gewurgd. Ik houd dit archief aan (ik werkte vroeger als verslaggever voor de Sunday Times van Johannesburg) omdat de Zuid Afrikaanse Politie géén statistieken handhaaft met demografische gegevens van de slachtoffers of de misdadigers. Daaruit kon ook vastgesteld worden dat 97 procent van de aangevallen ‘ blanken ‘ Afrikaners waren. Archief: http://www.censorbugbear.org/farmitracker/reports

  2. Pingback: Vluchteling Gevaar

Geef een reactie