American Sniper: Vaderlandsliefde in een linkse cultuur

American Sniper is een film die het verhaal vertelt van de scherpschutter Chris Kyle. De film geregisseerd door Clint Eastwood is nog maar net uit en heeft nu al een storm van reacties losgemaakt. Kyle, die overigens in 2013 op een schietbaan doodgeschoten is, is momenteel het doelwit van kritiek. Linkse media, zoals de Engelse krant The Guardian en het Amerikaanse MSNBC, spuwen hun gal over de film.

Kyle werd geboren in Texas en ging in 1999 in dienst bij de marine. Daar zou hij onderdeel uit gaan maken van de elite-eenheid Navy Seals, waar hij werd opgeleid tot scherpschutter. In totaal is hij vier keer uitgezonden naar Irak. Kyle is de meest effectieve Amerikaanse scherpschutter aller tijden, met maar liefst 160 bevestigde slachtoffers.

Op lof van de media hoeft hij in ieder geval niet te rekenen. Michael Moore noemde Kyle, evenals scherpschutters in het algemeen, lafaards. Lindy West, journalist voor The Guardian, omschrijft Kyle als “een racist vervuld van haat”. CNN-journalist Ayman Mohyeldin vergelijkt de handelingen van Kyle met Amerikaanse schietpartijen op scholen. Deze aantijgingen baseerden zij op citaten uit Kyle’s biografie, waarin hij aangeeft “niks te geven om de Irakezen”.

De juistheid van de oorlog in Irak wordt sterk betwist, niet alleen door mensen die zich bevinden aan de linkerkant van het politiek spectrum. Desalniettemin is het onjuist de scherpschutter door het slijk te halen na zijn dood. Kyle had niets te maken met de politiek rondom de oorlog en heeft slechts zijn plicht als soldaat vervuld toen hij werd uitgezonden naar het buitenland. Bovendien heeft hij mensen uitgeschakeld in dienst van een conventioneel leger. De verbanden die daarom met schietpartijen op scholen en racisme worden gelegd hebben geen enkele toegevoegde waarde.

Ondanks het demoniseren van Kyle door de linkse media, geeft de film een ander beeld. Kyle heeft zijn leven vier maal in de waagschaal gelegd voor zijn vaderland. Daarbij raakte hij meerdere malen gewond door vijandelijk geweervuur en explosies. Ook zijn meerdere hoge medailles aan hem uitgereikt. Verder heeft hij door zijn handelingen vele Amerikaanse soldaten het leven gered.

Na zijn loopbaan als militair was hij actief in de opvang van veteranen, om hen te helpen omgaan met posttraumatische stoornis. Een vraagstuk waar de Amerikaanse regering overigens veel te weinig aandacht aan besteed.

Niemand had echter kunnen vermoeden dat de hulp die Kyle bood aan getraumatiseerde veteranen zijn einde zou betekenen. Begin 2013 werd hij doodgeschoten op een schietbaan door een veteraan die aan posttraumatische stoornis leed. Toen Kyle’s begrafenisstoet op weg naar de begraafplaats was, stonden er duizenden mensen langs de kant van de weg om hem een laatste eer te bewijzen. Veel Amerikanen zien Kyle dus als held.

Volgens de vrouw van Kyle heeft het Witte Huis nooit contact opgenomen met de nabestaanden, ondanks het feit dat hij meerdere malen onderscheiden was door de Amerikaanse overheid. Toen Whitney Houston verdronk in haar eigen bad door een overdosis aan drugs en drank, liet president Barack Obama de vlaggen halfstok hangen. Ook werd Jason Collins, een voormalig professioneel basketballer, gefeliciteerd om het feit dat hij de eerste topsporter was die uit de kast kwam. Kyle kon rekenen op een ijzige stilte.

Kyle werd gevreesd door zijn vijanden. Ze gaven hem de naam “de duivel van Ramadi” en zetten een prijs op zijn hoofd. De scherpschutter kwam vaak in actie in de zgn. Soennitische Driehoek, een regio waar radicale soennitische moslims regelmatig de Amerikaanse troepen aanvielen. Deze regio hoort tegenwoordig grotendeels bij de Islamitische Staat. De kans is dus zeer groot dat Kyle strijd leverde met dezelfde milities die tegenwoordig trouw zweren aan ISIS.

Dat brengt ons meteen bij de tegenstrijdigheid in het verhaal. Voorheen bekritiseerde men de invasie van Irak, die niets anders zou zijn dan Amerikaans imperialisme. Slechts twee jaar na het vertrek van de Amerikanen neemt ISIS een substantieel gedeelte van het land over. Nu is het bombarderen van dezelfde terroristen wel legitiem en moeten de Yezidis gered worden. Dan zijn mensen als Kyle opeens hard nodig.

Tegelijkertijd mag je moslims die naar het Midden-Oosten trekken om zich aldaar aan te sluiten bij ISIS geen terroristen noemen, aldus Tarik Kafala van de BBC. Volgens de media zijn het slechts verwarde jongens. Bovendien is hun radicalisering onze schuld. Ze voelen zich buitengesloten door de westerse samenleving en ze zouden worden gediscrimineerd op de arbeidsmarkt. Nee, vaderlandsgetrouwe mensen zoals Kyle, dat zijn de echte boosdoeners.

We worden weer eens geconfronteerd met “hoogstandjes” uit de linkse media. Drugs en drankverslaafde artiesten worden de hemel in geprezen, een  overleden veteraan wordt gedemoniseert. Jihadisten zijn verwarde jongens en slachtoffers, mensen als Chris Kyle zijn moordlustige racisten. Het is te walgelijk voor woorden.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

Een gedachte over “American Sniper: Vaderlandsliefde in een linkse cultuur

Geef een reactie