Hoe de bankiers Ierland vernietigden

Het is al weer bijna acht jaar geleden sinds de economische crisis begon. Al snel werd het duidelijk dat verscheidene landen, waaronder veel Zuid-Europese naties, ernstige financiële problemen hadden. Onder leiding van de Europese Unie (EU) zijn er steunpakketten ter waarde van honderden miljarden verzameld om de steunbehoevende landen te hulp te schieten.Het zijn vooral de Noord-Europese landen en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) die deze zgn. bailouts gefinancierd hebben. Nu, acht jaar na de aanvang van de crisis, beginnen steeds meer mensen zich terecht hetzelfde af te vragen: Wat is er met de honderden miljarden gebeurd?

De aankomende weken zal Curiales aandacht besteden aan de economische crisis. Om de situatie goed te kunnen weergeven, hebben we drie landen uitgekozen: Ierland, Portugal en Griekenland. Hiermee proberen wij een inzicht te geven over de smerige spelletjes die bankiers spelen. De financiële schade die daar uit voortvloeit mag uiteraard betaald worden door de Europese belastingbetaler.

In november 2010 verzocht Ierland om een bailout van 85 miljard euro. De economische problemen waarin het land verkeerde begonnen echter al duidelijk te worden in het jaar 2008. Waarom de Ierse regering niet eerder in had gegrepen, blijft vooralsnog onduidelijk.

Voormalig premier Brian Cowen beweerde dat hij niet schuldig was voor de economische puinhoop in het land. Hij zei dat hij zijn onschuld zou “verdedigen tot de laatste snik”. Of Cowen goed op de hoogte was van de economische situatie zullen we nooit weten. Het was echter wel overduidelijk waar de bailouts voor bedoeld waren: de banken.

De Anglo Irish Bank, een voorbeeld van Iers economisch falen
De Anglo Irish Bank is een goed voorbeeld van een bank die door een bailout gered moest worden. In 2009 werd de bank geprivatiseerd door de Ierse Staat, waarna de regie in handen kwam van Irish Bank Resolution Corporation (IBRC). Hiermee werd tevergeefs gepoogd de totale ineenstorting die kort daarop volgde te voorkomen. De bailout van de bank werd gefinancierd door de Ierse belastingbetaler.

Deze bailout was in eerste instantie alleen al pure oplichting. Het bestuur van de Anglo Irish Bank wist de Ierse overheid er van te overtuigen dat zeven miljard euro voldoende zou zijn om de bank overeind te houden. Het bleek achteraf niet waar. Het bestuur wist van tevoren al dat zeven miljard nooit genoeg kon zijn.

Zij deden dit echter omdat zij wisten dat de Ierse overheid zijn investering niet wilde verliezen en op die manier nog meer geld in de bank zou steken. Het verhaal kreeg nog een staartje. In 2013 doken de zgn. Anglo Tapes op. Hierop waren twee leden van het bestuur van Anglo Irish Bank lachend en spottend te horen.

Een van de bankiers schepte zelfs op dat hij het bedrag van zeven miljard uit zijn duim gezogen had. De zeven miljard was dus gebaseerd op pure leugens en afgetroggeld van het Ierse volk, om een toch al ineenstortende bank te “redden”.

Dit is tevens aangevoerd door Sean Quinn in een recente rechtszaak tegen drie leden van de Anglo Irish Bank. Ooit behoorde Quinn tot een van de meest vermogende personen van Ierland. In februari 2014 startte hij een proces tegen Sean FitzPatrick, Pat Whelan en William McAteer. Quinn had door middel van aandelen in de bank geïnvesteerd.

Aan het begin van de crisis, in het voorjaar van 2008, begon de koers te dalen. De zakenman stelde voor om een vergadering met de voltallige directie te plannen om zijn financiële situatie te bespreken.  Het organiseren van een dergelijke vergadering met de directie van de bank werd hem echter verboden. Een zeer opmerkelijke gang van zaken.

Daar zou het niet bij blijven. Eerst werd Quinn verplicht een groot deel van zijn aandelen te verkopen. Nog in hetzelfde jaar, in de herfst van 2008, kreeg hij van de directie te horen dat hij geen juridische stappen mocht ondernemen tegen de bank. Sean Quin, voorheen multimiljardair, verloor zijn hele vermogen.

De Golden Circle
Onder leiding van Brian Cowen, de premier die zwoer niks met de economische situatie van het land te maken zou hebben, werd er een groep anonieme zakenmannen bij elkaar gebracht om de aandelen van Quinn over te kopen. Deze zakenmannen worden de zgn. Golden Circle genoemd.

Onder leiding van deze mysterieuze en controversiële Golden Circle, waarvan de leden nog niet allemaal bekend zijn gemaakt, gleed het land naar de economische afgrond. In een soort onbegrijpelijke constructie kochten deze zakenmannen aandelen in de Anglo Irish Bank. Deze aandelen werden echter gekocht met geleend geld van… de Anglo Irish Bank(!). Begrijpt u er nog iets van?

Lang zou het leiderschap van de Golden Circle echter niet duren. In nog geen jaar tijd werd het duidelijk dat de bank alleen nog gered kon worden door nationalisering. De nationalisering werd vrijwel direct geaccepteerd door de Ierse Senaat, uiteraard zonder de toepassing van een stemmingsprocedure. Het failliet laten gaan van de bank, zoals dat in IJsland succesvol werd toegepast, is geen moment overwogen.

Tot op de dag van vandaag is het nog niet duidelijk wie er allemaal lid waren van de Golden Circle. De Ierse overheid lijkt ermee akkoord te gaan om hun anonimiteit te waarborgen. Verder zijn de bankiers die te horen waren in de Anglo Tapes nooit vervolgd. Dat terwijl zij duidelijk gezegd hadden de staat opgelicht te hebben voor miljarden euro’s.

Als u een pak melk steelt uit de winkel, wordt de politie er bij gehaald. Als een bankier de overheid en bevolking voor miljarden oplicht, gebeurt er niks. “Gerechtigheid” noemen ze dat.

De leden van de Golden Circle die wel bekend zijn bij het grote publiek zijn overigens ook nooit op de vingers getikt. Slechts een enkeling werd vervangen. De grote meerderheid van hen werkt tot op de dag van vandaag op invloedrijke posities in zowel de publieke als private sector.

Dr. Ewald Engelen, een financieel geograaf werkzaam op de Universiteit van Amsterdam, waarschuwde dat er in Nederland een soortgelijk scenario gaande is. De financiële elite, die verantwoordelijk is gewest voor het uitbreken van de crisis in ons land, zou niks geleerd hebben van de uitbraak van de crisis. Bovendien gaan zij op oude voet voerder met financiële spelletjes spelen.

Dezelfde situatie is gaande in Ierland, hoewel de gevolgen aldaar veel groter waren. Huidig minister van Ierse financiën Michael Noonan wordt bejubeld omdat hij de schulden bij het IMF momenteel aan het afbetalen is. Is deze lof echter terecht?

Nee. Desmond Fitzgerald, journalist bij The Irish Examiner, legt de situatie uit. Ten eerste weet de Ierse overheid niet eens wat er met al het bailout geld gebeurd is. De Europese burger, die een groot deel van de 85 miljard euro heeft opgehoest, moet de realiteit onder ogen zien: een substantieel gedeelte van de 85 miljard is verdwenen.

Ten tweede is het maar de vraag of de Ierse economie er op vooruit is gegaan. Volgens Fitzgerald wordt de schuld bij het IMF (wederom) afbetaald met geleend(!) geld. Verder maakt Fitzgerald de volgende vergelijking:

“De terugbetaling van schulden van de Ierse overheid , komt op het zelfde neer als een lening nemen om je creditcard te kunnen afbetalen”.

Het wordt steeds duidelijker dat de Ierse economie, ondanks de miljarden aan bailout, er niet op vooruit is gegaan. Ierland bevindt zich in een neerwaartse spiraal. Het enige dat veranderd is, is bij wie de Ierse overheid in de schulden staat: de EU en het IMF. Daarmee zal Ierland misschien soepelere voorwaarden voor terugbetaling en rente krijgen, maar daar blijft het ook bij. Voor wie heeft de bailout eigenlijk positief uitgepakt?

In ieder geval voor de banken. De burgers van Europa hebben de banken van de afgrond moeten redden, veroorzaakt door hun eigen wanbeleid. Verder is de EU door de bailout machtiger geworden. Zij hebben de economie van Ierland nu in een houdgreep, waardoor zij het land nu (nog) meer kunnen beïnvloeden.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

2 gedachten over “Hoe de bankiers Ierland vernietigden

  1. Het “Geld” is niet “weg”.

    De feitelijke schuld ligt, zoals altijd, bij de (Europese) Overheid.

    Die schrijft de banken voor dat zij geld mogen uitlenen, indien daar onroerend goed (huizen, gebouwen, kantoren) tegenover staat. Iets anders mag gewoon niet van de overheden.

    Doen de banken dat, dan mogen zij het verstrekte geld op hun beurt ontlenen, aan een lagere intrest, bij de centrale bank.

    Maar hoe meer en groter de leningen er verstrekt worden aan huizenkopers, hoe meer de prijs van dit vastgoed stijgt : er onstaat een huisprijzen-bubble. Die niet als zodanig (h)erkend wordt, alle betrokken partijen spreken liever van een “waardevermeerdering”, terwijl het in feite neerkomt op een gewone, maar zeer botte, inflatie.

    De economie boomt, want voor iedere huizenkoper is er ook een huis-verkoper, en die ontvangt heel veel meer geld voor hetzelfde huis. Ook de bouwsector doet het goed, want nieuwbouw verkoopt ook als zoete broodjes aan hyperge-inflateerde prijzen.

    Maar, vermits die huizen-leningen ook ergens moeten terugbetaald worden, en er geen reëel economisch draagvlak voor is, begint dat te sputteren.

    Men panikeert, en de leningen voor huizen worden minder toegekend. ( Kon je vroeger in België zonder 1 cent op zak tot 120 % van de waarde van je toekomstig huis lenen, nu dien je 80.000 Euro op zak te hebben voor de bank nog maar je dossier wil inzien)

    Plots word de omvang van de huizenbubble zichtbaar : er wordt minder en aan lager bedragen uitgeleend voor aankoop van vastgoed, dus de vraag naar huizen daalt, en de prijs keldert.

    Dat wil zeggen dat een hele hoop hypotheken nu “onder water” staan : dat wil zeggen dat de bank meer voor het huis uitgeleend heeft, dan het op dit moment waard is.

    Probleem voor de banken : zij moeten dit, alweer verplicht door de overheid, zo in hun boekhouding opnemen : dat wil voor de meeste banken zeggen : zij zijn feitelijk bankroet, failliet.

    Nu zeggen de banken, en in mijn not so humble opinion, 100% terecht, kijk centrale bank en overheid, wij hebben precies UW voorschriften en regeltjes gevolgd, en kijk en behold, wij zitten diep dans la Merde, tief in die Scheisse.

    Bail ons nu maar uit, want anders zijn alle rekeninghouders de dupe, en als die allemaal hun geld kwijt zijn, dan ligt héél de economie stil.

    Zo gezegd, zo gebaild.

    Waar is “Het Geld” nu naartoe ?

    Eigenlijk naar al diegenen die hun huis met grote meerwaarde verkochten, en aan de bouwpromotoren die grote winsten maakten dank zij die goedkope en grote hypotheek-leningen.

    Je kan dat geld moeilijk terug gaan vragen, die mensen hebben eerlijk verkocht en hebben in de meeste gevallen dat geld niet meer, ze hebben daar de economie mee gestimuleerd voor de crisis, door dat geld uit te geven.

    Het geld van de bail-out dient als waarborg voor de rekeninghouders, en om de bank van het bankroet te behoeden als er nog meer hypotheek-leninghouders in problemen komen met hun terugbetalingen. Die laatsten zijn het kind van de rekening : zij bezitten een huis dat ze te duur gekocht hebben, waar ze zwaar voor afbetalen, en dat steeds minder waard word, naarmate de crisis verder verdiept.

    Je kan als overheid/centrale bank doen zoals in het Verenigd Koninkrijk : je doet als alsof er niets aan de hand is en je blijft geinflateerde hypotheekleningen verstrekken aan lage tarieven, en zonder noemenswaardige borg.
    De huizenprijzen blijven dan omhoog gaan en iedereen blijft tevreden, de banken kunnen de huizen in de boeken houden aan geinflateerde prijzen, en zij blijven dus solvabel.

    Maar mijns Insziens stel je dan het uiteindelijk infarct gewoon uit.

    Waar ligt de schuld ?

    Bij de bemoeizieke overheid, die geld bijdrukt en verkeerde regeltjes opstelt.

    Laat de banken hun ding doen, investeren in wat zij maar willen, maar de banken blijven wel zélf verantwoordelijk en kunnen dus gewoon failliet gaan.

    En het moet de overheid onmogelijk gemaakt worden van geld bij te drukken.

    De periode van hoge intresten onder Reagan werkte dat perfect : de zieke bedrijven gingen er tussen uit : de intresten waren 20% per jaar en de economie boomde.

    Terwijl het juist de bedoeling van linkse rakker Paul Volcker, toen de baas over de Amerikaanse Centrale bank van de economie onder Reagan te saboteren en te doen stilvallen, door de intresten naar 20% te jagen, en dan Reagan de schuld te geven van de tegenvallende economie en zo snel mogelijk terug een niet -Republikeinse President in het Witte Huis te hebben.

    Het blies Volcker en de andere linkse rakker in hun gezicht op, en hoe ! Maar zij leerden er niks van en blijven zichzelf en anderen saboteren door de intresten laag te houden, terwijl dat behalve economische rampen, helemaal niets stimuleert.

    De periode Reagan 1980-1988 bewijst het : hoge intresten zijn GOED voor de economie, en de kunstmatige lage intresten van de laatste 25 jaar bewijzen het tegendeel : zij leidden tot regelrechte economische catastrofes.

    Men leze :
    http://www.amazon.com/Great-Deformation-Corruption-Capitalism-America-ebook/dp/B00B3M3UK6/

    Uwe Hayek.

Geef een reactie