Indonesië, het grootste moslimland ter wereld

Indonesië ontvangt ieder jaar vele toeristen uit de gehele wereld. Het land staat ook zeer bekend om zijn gastronomie. Verder heeft het land de potentie, mede door zijn positieve demografische cijfers, in de nabije toekomst een economische grootmacht te worden. Nederland heeft een speciale band met de eilandenarchipel vanwege het koloniale verleden. Veel mensen weten echter niet dat Indonesië tevens het grootste moslimland ter wereld is. Van de 237 miljoen inwoners hangt ongeveer 87% de islam aan. Indonesië doet zich graag voor als een gematigd islamitisch land. Dit is echter iets waar vraagtekens bij gezet kunnen worden.

De Molukse jihad
De Molukken zijn een eilandengroep die zich aan de Zuidoostelijke kant van Indonesië bevinden. De eilanden worden gekenmerkt door een moeilijke en zware geschiedenis. Ten eerste zijn veel Molukkers christelijk, terwijl de rest van Indonesië voornamelijk de islam aanhangt. Verder hebben veel Molukkers gediend in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL), wat hun niet in dank werd afgenomen door de Indonesiërs.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben de Molukkers keihard gevochten tegen de Japanse bezetters. Velen moesten dit met de dood bekopen. Ook gevangenen werden meestal niet gespaard en konden rekenen op marteling, onthoofding of het vuurpeloton. Om het verzet de kop in te drukken voerden de Japanners keiharde represailles uit. Een goed voorbeeld hiervan is de massamoord van Babar, waarbij de bevolking van enkele eilanden geheeld werd uitgeroeid.

Gedurende de Politionele Acties waren er wederom veel Molukkers in dienst van het KNIL. Aanvankelijk beloofde de Nederlandse overheid de Molukkers een eigen staat. Hier kwam de regering op terug nadat de dekolonisatie in gang werd gezet. Veel Molukkers, die door andere Indonesiërs als collaborateurs werden gezien, besloten naar Nederland te vluchten.

Al vrij snel viel het Indonesische leger de Molukken binnen. Tussen 1950 en 1966 werd een guerrillastrijd uitgevochten op de eilandgroep, die het Indonesische leger won. Hierdoor werden de Molukken geannexeerd door Indonesië. De Molukkers die naar Nederland gevlucht waren konden daarom niet terugkeren en zijn tot op de dag vandaag woonachtig in Nederland.

In de jaren ’90 sloeg de stemming om toen de regering in Jakarta besloot de eilanden te islamiseren. De gouverneur van de Molukken, de moslim Saleh Latuconsina, ontsloeg alle christelijke ambtenaren en verving hen door moslims. Radicale imams begonnen zich steeds feller uit te spreken tegen de christenen en noemde hen onrein. Voor christenen was geen plaats meer op de Molukken. Al snel sloegen de spanningen om in geweld.

Voor veel mensen waren de aanslagen van 11 september een kennismaking met het geweld die moslims bereid zijn te plegen in naam van de islam. In twee vorige artikelen wezen wij al eerder uit dat de globale jihad al lang bezig is. In een interview met het tv-programma Twee Vandaag legt het christelijke militielid A. Wattimena uit wat er aan de hand is:

“Ze trachten van dit land een islamitische staat te maken. Ze willen de Molukken vernietigen omdat het een christelijk bolwerk is. Als de christenen hier geen macht meer hebben komt er een islamitische staat. Iedereen doet al concessies, maar wij hebben gezworen dat we zullen doorvechten tot God komt.”

Het eerste dat ons opvalt is de enorme strijdlust en vastberadenheid die we kunnen opmaken uit het verhaal van Dhr. Wattimena. Het staat in schril contrast met vele Europese christenen die zich als makke schapen naar de slachtbank laten leiden, in naam van tolerantie. Bovendien legt Wattimena ons het concept islamitische staat haarfijn uit, lang voor de aanslagen van 11 september 2001 en het ontstaan van ISIS.

Na verloop van tijd begon de Indonesische regering radicale moslims te mobiliseren uit alle delen van Indonesië. Dit betekende de geboorte van de terroristische organisatie Laskar Jihad. De leider van de groep was Jafar Umar Thalib. Hij was opgeleid in de madrassas van Pakistan en had gestreden als mujahideen in Afghanistan ten tijde van de Sovjet-Afghaanse oorlog.

De duizenden strijders van Laskar Jihad sloten zich aan bij de Molukse moslims, die hierdoor de overhand in het conflict kregen. Duizenden christenen werden vermoord. Hun huizen en kerken werden in brand gestoken. Honderdduizenden moesten vluchten. Verder werden christenen het doelwit van gedwongen bekering evenals besnijdenis.

Het Indonesische leger heeft een zeer bedenkelijke rol gespeeld gedurende het gewapende conflict. Het leger werd beschuldigd van het faciliteren en transporteren van Laskar Jihad. Hoewel de Indonesische strijdkrachten aanwezig waren op de eilanden om de orde te bewaren, deden zij niets om Laskar Jihad te stoppen. Dit is echter niet verwonderlijk. Aangezien de meerderheid van de bevolking van Indonesië moslim is, zullen zij ook het grootste deel van de strijdkrachten uitmaken.

In februari 2002 werd er een vredesakkoord getekend, het zogenaamde Malino akkoord. Hoewel het sindsdien relatief rustig op de eilanden is geweest, is het aannemelijk dat een soortgelijk conflict verre van onmogelijk is. Dit is vooral zo wanneer we de partijdige houding van de Indonesische overheid in acht nemen.

Chinezen in Indonesië
De  Chinezen zijn al eeuwen op de eilanden archipel aanwezig. Dit betekent echter niet dat zij worden gevrijwaard van geweld. In Indonesië zijn ongeveer drie miljoen Chinezen woonachtig en zijn net zo als in Nederland een relatief gesloten groep. Het merendeel hangt het boeddhisme en het christendom aan. Verder is hun economische status vaak aanzienlijk beter dan die van de gemiddelde Indonesiër. Deze twee factoren maken de Chinezen daarom vaak slachtoffer van discriminatie en geweld.

Nadat de Nederlanders vertrokken waren uit Indonesië, voerde de toenmalige president Soekarno een serie aan wetten in die nadelig uitpakten voor de Chinezen. Meer dan honderdduizend Chinezen besloten hierdoor het land te verlaten.

Tussen 1965 en 1998 hebben er zich ontelbaar veel incidenten voorgedaan waarbij Chinezen slachtoffer werden. Naast het feit dat ze een andere religie aanhangen, werden ze er ook nog eens van beschuldigd spionnen te zijn van communistisch China. Duizenden Chinezen werden mishandeld en vermoord.

In 1997 brak de Aziatische financiële crisis uit. Massale demonstraties en confrontaties met de politie waren aan de orde van de dag. De demonstranten maakten misbruik van de situatie en besloten de (toch al zo gehate) Chinezen aan te vallen. Vele Chinese winkels gingen in rook op en honderden Chinese vrouwen werden verkracht.

De bomaanslagen op Bali
Bali is een populaire bestemming voor westerse toeristen. Overal op het eiland zijn grote hotels, bars en restaurants te vinden. Op 12 oktober 2002 voerde de terroristische organisatie Jemaah Islamiyah verscheidene bomaanslagen uit op westerse clubs en het Amerikaanse consulaat. Bij deze aanslagen kwamen 202 mensen om het leven, waaronder veel Australiërs en Britten. In 2005 werden toeristische bestemmingen wederom het doelwit van aanslagen.

Jemaah Islamiyah is een islamitische terreurgroep uit Zuidoost-Azië, die invloed heeft in Indonesië, Maleisië, Thailand en de Filippijnen. Verder onderhoudt de groep banden met de Taliban, Al-Qaeda en ISIS. Kort na de aanslagen bracht Osama bin Laden een boodschap uit waarin hij uitlegde dat de aanslagen een vergelding waren voor de Amerikaanse invasie van Afghanistan, evenals de Australische rol in de bevrijding van Oost-Timor.

De Indonesische overheid wist drie verantwoordelijken voor de aanslag te arresteren. In 2003 werden de mannen ter dood veroordeeld. Het was vooral de Indonesische media die de aandacht trok. De overheid moest de media er meerdere keren op attenderen de terroristen niet als helden te vermelden. Imam Samudra, een van de verantwoordelijken voor de aanslag, schreef een boek in gevangenschap waarin hij zijn daden motiveerde. Het boek werd een bestseller in Indonesië.

De drie verantwoordelijken werden op 9 november 2008 geëxecuteerd door een vuurpeloton. Voordat de fatale schoten gelost werden riepen zij “Allahu Akbar”. De drie konden rekenen op een plechtige begrafenis waarbij ook bekende Indonesiërs aanwezig waren. Blijkbaar was het voor hen geen enkel probleem zich te identificeren met massamoordenaars, die bovendien ook nog is veel Indonesiërs hadden vermoord.

De moeder van Imam Samudra was er zeker van dat haar zoon in de hemel terecht was gekomen. Toen zijn lichaam in zijn geboorteplaats aankwam, stond er een menigte fans hem op te wachten. Deze fans droegen spandoeken waarop stond: “Welkom martelaar”.

Het is duidelijk dat Indonesië lang niet zo gematigd is als het zich voordoet. Hoewel het de laatste tijd relatief rustig is in het land, is er niet veel voor nodig de voornamelijk islamitische bevolking in rep en roer te krijgen. Etnische en religieuze minderheden leven in een grote mate van onzekerheid en zijn soms hun leven niet zeker. Het is nog maar de vraag of de toekomst van Indonesië gekenmerkt zal worden door “gematigdheid”.

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

2 gedachten over “Indonesië, het grootste moslimland ter wereld

Geef een reactie