Suïcidaal Zweden

Wat is er toch aan de hand met Zweden? Al meer dan tien jaar vaart het land een uiterst progressieve koers. De Zweedse overheid voert oorlog tegen de eigen burger, vooral de mannelijke bevolking krijgt het zwaar te verduren. Lang gold Zweden als een voorbeeldstaat op het gebied van economie en sociale voorzieningen. Tegenwoordig wordt de afbraak van het land in rap tempo uitgevoerd.

Weg met de mannelijkheid!
De eerste groep mensen die niet meer als volwaardig gelden in de hedendaagse maatschappij, zijn (etnisch) Zweedse mannen. Hoewel Zweedse vrouwen volledig geëmancipeerd zijn in de samenleving, viert het feminisme hoogtijdagen. Een goed voorbeeld hiervan is de feministische organisatie ROKS, die met belastinggeld gefinancierd word. Het bestuur van deze organisatie is ervan overtuigd dat er een mannelijke samenzwering tegen vrouwen gaande is. Deze mannen zouden worden geïnspireerd door satanische en pedofiele overtuigingen. Om vrouwen te beschermen van dit “gevaar”, biedt ROKS onderduikadressen aan.

De oorlog tegen het mannelijk geslacht begint al op zeer jonge leeftijd, op de kleuterschool om precies te zijn. Om jonge jongens zo onzeker mogelijk te maken over hun geslacht, heeft de Zweedse regering een nieuw woord geïntroduceerd: hen. Dit is een geslachtsneutraal woord dat gebruikt kan worden om zowel een man als vrouw aan te spreken. Ook wil Zweden af van typische jongens en meisjes kleuren, zoals blauw en roze.

Uiteraard heeft dit beleid een homoseksueel tintje. Met homoseksualiteit is niks mis. Wat kan echter het doel zijn kleine kinderen te indoctrineren met vreemde geslachtstheorieën, waarvan de doeltreffendheid alleen door een zeer kleine groep vrouwen onderkend wordt. Kinderen worden over het algemeen pas seksueel actief wanneer de pubertijd zijn intrede doet. In Zweden worden deze geslachtstheorieën al aan kinderen onderwezen op het kinderdagverblijf. Lotta Rajalin, directrice op een van deze kinderdagverblijven, beweert dat er niks mis is met jonge jongens nagellak of jurken te laten dragen.

Verrijking
Zweden is een van de meest welvarendste en succesvolste landen op aarde. Desalniettemin ziet het haar eigen cultuur en bevolking als minderwaardig. Zo verklaarde de linkse politicus Jens Orback:

“Wij moeten open en tolerant zijn voor de islam en de moslims zodat zij dat ook tegen ons zullen zijn als wij in de minderheid zijn.”

Helaas is dit niet de visie van slechts één idioot en wordt deze ook daadwerkelijk uitgevoerd. Vandaag de dag ontvangt Zweden het hoogste aantal immigranten per hoofd van de bevolking. De immigranten zijn voornamelijk (economische) vluchtelingen, spreken de taal niet en hebben geen noemenswaardige opleiding gevolgd. Dit legt een grote druk op de sociale voorzieningen, maar dit wordt voor lief genomen.

Een van de nare bijkomstigheden van het Zweedse open immigratiebeleid is het hoge aantal verkrachtingen in het land. Voordat Zweden grote aantallen immigranten opnam, was het aantal verkrachtingen zeer laag. Tegenwoordig heeft Zweden het op een na hoogste aantal verkrachtingen ter wereld. Volgens recente berekeningen zal één op de drie Zweedse vrouwen tenminste een keer in haar leven te maken krijgen met aanranding. Immigranten zijn oververtegenwoordigd in de daderstatistieken. In sommige buurten zien Zweedse vrouwen geen andere mogelijkheid dan hun haar zwart te verven, om zo het risico verkracht te worden te verlagen.

Een ander gevolg van de massa-immigratie is de toename van het antisemitisme. Ooit vluchtten Joden naar Zweden om aan de nazi’s te ontkomen. Een van deze Joden was Judith Popinski, die het grootste gedeelte van haar leven in de stad Malmo heeft gewoond. Popinski beweerde dat het zeer moeilijk is om als Jood door het leven te gaan in Malmo. Dit is veroorzaakt door de explosieve groei van het aantal moslims in de stad, alsook de linkse gemeentepolitici die weigeren de Joden te beschermen.

In 2009 werd het Joodse gebedshuis in Malmo in brand gestoken. Dit was de druppel voor veel Joden uit de stad en velen besloten te verhuizen naar andere delen van het land. Sommigen emigreerden zelfs naar Israël. Op steun van de Zweedse regering hoeven de Joden niet te rekenen. Dit werd helemaal duidelijk toen Zweden als eerste westerse land Palestina erkende als staat.

Natuurlijk zijn veel Zweden ontevreden met de huidige stand van zaken. De afgelopen jaren is de immigratiekritische partij Zweden-democraten explosief gegroeid. Zowel traditioneel linkse als rechtse partijen doen er alles aan de Zweden-democraten niet te laten meeregeren. De Zweedse media is een campagne van demonisering tegen de partij begonnen en beschuldigt hen van xenofobie en racisme. Toch kan dit de groei van de partij niet indammen.

Het is merkwaardig dat de Zweden de feminisering van hun cultuur willen combineren met (islamitische) immigratie. De islamitische cultuur wordt veelal door mannen gedomineerd en staat niet bepaald bekend om het respecteren van de rechten van de vrouw. Zweden is in greep van een feministische, linkse, politiek correcte cultus die het land tiranniseert. Zullen de Zweden op tijd wakker worden om het tij te kunnen keren?

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.