Nederland en Turkije in de clinch

De huidige relatie tussen Nederland en Turkije staat onder druk. Minister Lodewijk Asscher besloot een onderzoek in te stellen naar Turkse organisaties in Nederland, die volgens hem de integratie van Turken bemoeilijkt. Twee PvdA-kamerleden van Turkse komaf, Tunahan Kuzu en Selcuk Öztürk, waren het niet eens met het standpunt van Asscher en besloten op te stappen. Niet veel later beschuldigd Turkije Nederland van racisme. Een bespottelijke beschuldiging.

Het is niet de eerste keer dat Turkije zich bemoeit met Nederlandse aangelegenheden. In maart 2013 sprak Turkije zich uit tegen de plaatsing van een Turks kind bij een Nederlands lesbisch stel. Twee jaar daarvoor sprak president Erdogan een Turkse menigte toe in Düsseldorf. Daar benadrukte hij dat Duitse Turken moesten integreren, maar nooit assimileren. Dat bijna alle Turken zich op de eerste plaats Turk voelen en dan pas Nederlander is oud nieuws. Een kijkje op social media pagina’s van een gemiddelde Turk treft voornamelijk Turkse vlaggen en Turks gerelateerd nieuws aan. Ook vanuit Ankara wordt er hard gewerkt de diaspora zoveel mogelijk onder controle te houden. Dit gebeurt uitgerekend met organisaties zoals Diyanet, waar minister Asscher onderzoek wil naar laten doen.

Tot op de dag van vandaag bestaat er dienstplicht in Turkije, ook voor Turken woonachtig in het buitenland. Hier kan alleen aan ontkomen worden als men een bedrag betaald van ruim 5000 euro. Hoewel er veel Turken zijn die de afkoopsom betalen, zijn er ook veel Turken die de vervulde dienstplicht als eer zien. Op zich is die gedachte niet eens zo vreemd, veel Nederlandse (ex-) militairen zien militaire dienst ook als een eer. De Turkse dienstplicht wordt een probleem als 80% tot 90% van Turkse jongeren jihadisten als helden ziet. Dit betekent dat een groot deel van de Turken in Nederland denkbeelden heeft die niet aansluiten op onze Westerse samenleving. Bovendien hebben zij de mogelijkheid deze denkbeelden om te zetten in daden, omdat ze in Turkije militaire training hebben ontvangen.

Het wordt tijd dat de Nederlandse regering druk uitoefent op Turkije, in plaats van andersom. Er zijn tal van voorbeelden, uit het verleden en heden, waarbij Turkije een twijfelachtige- of ronduit schandalige rol heeft gespeeld. Een goed voorbeeld hiervan is de Armeense genocide, die de Turkse overheid ontkent. Ook de illegale bezetting van Noord-Cyprus en de etnische zuivering van de overwegend Griekse bevolking die er op volgde, krijgt verdacht weinig aandacht. Gevoelens van vijandigheid t.o.v. vreemdelingen en anders gelovigen zijn nog volop aanwezig in de heden Turkse samenleving van vandaag de dag. In 2007 werd de christelijk Armeense journalist Hrant Dink in Istanbul op straat doodgeschoten. Een paar jaar later werd de katholieke priester Luigi Padovese in de stad Iskenderun doodgestoken. Bovendien is er nog het voortslepende conflict met de Koerden, die in Turkije als tweederangsburgers behandeld worden. Dit beeld wordt bevestigd door het Turkse leger, dat doodleuk vanaf een afstand toekijkt hoe de Koerdische strijders voor hun leven vechten met de terroristen van de Islamitische Staat (IS). Velen vermoeden dat Erdogan bewust niet ingrijpt, omdat hij in het geheim sympathie heeft voor de doeleinden van IS. Deze vermoedens worden bevestigd door enkele controversiële uitspraken die hij in de jaren 90’ heeft gedaan:

“Tegelijkertijd seculier en moslim zijn, is niet mogelijk”

“Minaretten zijn onze bajonetten, koepels onze helmen, moskeeën onze kazernes en gelovigen onze soldaten”

Het kabinet staat volledig in zijn recht Turkse organisaties te onderzoeken. Hoe zit het eigenlijk met de Europese Unie? Waarom vinden er om de zoveel tijd nog steeds onderhandelingen plaats over de mogelijke toetreding van Turkije? Er is geen sprankje hoop dat Turkije Noord-Cyprus zal opgeven, terwijl dit wel een van de voorwaarden is voor lidmaatschap. Verder is Turkije ook lid van NAVO, waarin zij de op één na grootste krijgsmacht zijn. Beseft het NAVO-leiderschap wel dat de uitspraken van Erdogan helemaal niet zo veel verschillen van die van IS?

De relatie met Turkije moet dringend herzien worden. Niet alleen op nationaal niveau, maar ook op Europees niveau en binnen organisaties als NAVO. De beschuldigingen dat Nederland racistisch zou zijn, zijn een lachertje in vergelijking met de Turkse behandeling van Koerden. Wij verwachten dat de Nederlands-Turkse betrekkingen veel media-aandacht zullen ontvangen in de nabije toekomst. De Kamerleden Kuzu en Öztürk gaan verder in een eigen fractie, die zich voornamelijk zal richten op Turken en moslims. Het is de vraag of dit de integratie zal bevorderen. Wel is het zeker dat de arm van Ankara ver reikt, nu er twee marionetten van Erdogan in de Tweede Kamer zitten.

 

Reacties

Bart Bohemen

De heer Bohemen heeft een uitgebreide kennis op het gebied van sociale vraagstukken en verwerkt deze dan ook nauwkeurig in zijn publicaties. Zijn vakgebied omvat onder meer socio-economische en demografische ontwikkelingen in Europees verband.

Geef een reactie