Wereldburger & Onderwijs

Wereldburgers hebben erkenning noch waardering voor geografisch politieke grenzen en voelen zich derhalve niet verbonden aan een nationale identiteit. Kosmopolieten, zoals de groep ook wel genoemd wordt, vindt haar inspiratie in humanistisch gedachtegoed. De wereld vormt één gemeenschap en elk individu maakt deel uit van die gemeenschap. Wereldburgerschap is een politiek begrip maar ontwikkelt zich ook in het onderwijs tot grote proporties. Met de opkomst van globalisering in de huidige eeuw heeft wereldburgerschap een kenmerkende ontwikkeling doorgemaakt. Een ontwikkeling met als resultaat meer ruimte voor deze verderfelijke ideologie binnen het onderwijs.

Sinds 2006 is de term wereldburger opgenomen in onder andere de Wet op het Primair Onderwijs (WPO) en de Wet op het Voortgezet Onderwijs (WVO). Scholen zijn verplicht om in hun onderwijs aandacht te besteden aan actief burgerschap en sociale integratie. De Inspectiedienst ziet erop toe dat deze wet binnen de muren van de scholen wordt nageleefd. In 2010 concludeert zij echter dat de ontwikkeling van burgerschap binnen het onderwijs nauwelijks vooruitgang heeft geboekt.

Als reactie op deze matige ontwikkeling adresseert staatssecretaris Sander Dekker zijn Kamerbrief aan de Inspectiedienst, waarin hij inhoudelijk gezien het wereldburgerschap op scholen wil bevorderen. Dekker deelt de visie van de Inspectiedienst als het gaat om de onduidelijke definitie van burgerschap en leraren geen invulling aan het vak weten te geven.

Dit heeft te maken met het feit dat het onderwijs onze jongste generaties dient te onderwijzen en kennis moet overdragen. Het opvoeden van kinderen in het onderwijs is immoreel en schendt de privésfeer. De opvoeding van het kind rust op de schouders van het gezin en niet op die van het onderwijs. Kennis van de Nederlandse geschiedenis en literatuur, vaderlandsliefde, nationale trots; daarin moeten kinderen worden onderwezen. Niet in corrupte ideologieën als wereldburgerschap.

Reacties

Daniël Leeuwenhart

De heer Leeuwenhart schrijft met regelmaat over de betrekkingen tussen de Europese Unie (EU) en Rusland. Als euroscepticus hecht hij waarde aan nationale belangen en verkiest deze boven de supranationaliteit van de EU. Met de kracht van de pen streeft hij naar meer macht voor Den Haag, en minder voor Brussel.

2 gedachten over “Wereldburger & Onderwijs

Geef een reactie